Honden behendigheid, een sport voor mens en dier. Het gaat om het vinden van de juiste connectie tussen mens en dier’, zo vertelt Nicole Speck, behendigheidsfreak en eigenaresse van Hondensportcentrum Nicole te Alphen. Veel mensen denken: ‘ik ga behendigheid lopen, koop een hond en die gaat dat even doen. Dat valt soms vies tegen’.

Behendigheid
Nicole is in 1998 als behendigheidstrainster begonnen bij een hondenschool. Vanaf dat moment kreeg zij steeds meer aanvragen van cursisten. Toen heeft ze in 2006 besloten om haar eigen hondenschool te beginnen. Met het idee om twee avonden per week behendigheid te geven. Maar dat is inmiddels iedere avond in de week en iedere zaterdagmiddag geworden.

Ze geeft aan dat het haar ontzettend veel voldoening geeft om met de combinatie van mens en dier te werken. “Iedere combinatie tussen baas en hond is uniek. Om die combinatie als team te laten presteren en er het hoogst haalbare uit te halen, dat is de uitdaging!”
Dat unieke aspect is meteen het spannende aan deze baan, volgens de trainster: “Niet iedere hond of baas is geschikt voor deze sport. Zo moeten honden en baasjes doorzettingsvermogen hebben en sportief aangelegd zijn.” Ook zegt Nicole dat niet alle honden geschikt zijn voor behendigheid: “De honden moeten soepel kunnen bewegen, makkelijk kunnen springen en gehoorzaam zijn. Een Sint Bernard, Newfoundlander, en Berner sennen, zijn bijvoorbeeld niet echt geschikt. Maar ook teckels zijn lastig, zij hebben een lange rug.”

img_homepage-1024x722

Prijzen
Zelf heeft Nicole jarenlang met haar hond Hooch wedstrijden gelopen. “Die hond was heel ondeugend en presteerde pas vanaf zijn vijfde jaar. Maar vanaf toen won hij alles. Ik ben met hem een aantal keer Nederlands kampioen geweest. Toen waren er nog een wereldkampioenschappen anders was dat ook gelukt.” Tot haar spijt is hij overleden, maar hij is wel 18 jaar geworden. Na Hooch is Spikey gekomen: “Daar heb ik drie wereldkampioenschappen mee gelopen en we hebben zilver gehaald met zijn tweeën.” Het vierde jaar waren ze weer geselecteerd voor de wereldkampioenschappen maar is hij plotseling overleden aan kanker. “De wereldkampioenschappen zouden plaatsvinden in Amerika, dat zou ik niet gedaan hebben. Zolang met een hond in een vliegtuig zitten vind ik zielig. Maar hij was pas negen en is plotseling overleden, toen had ik ineens geen hondjes meer.”

Training
Om te mogen trainen moet een hond minstens een jaar oud zijn. Daarbij is het belangrijk dat de hond onder appèl is en sociaal naar andere honden. “Mijn streven is het oefenen van de start, zodat deze uiteindelijk foutloos kan. Daarmee kan je tijdens wedstrijden veel tijd winnen. Als dit soepel gaat probeer ik iedere training een nieuw toestel erbij te doen.”
Zo is volgens Nicole het merendeel van de honden na twintig lessen bekwaam om alle toestellen te kunnen beoefenen. Op enkele toestellen na, vermeldt ze er nog even bij. Dit zijn vaak de raakvlaktoestellen (die wipwappen), die zijn erg lastig. “Tijdens het trainen zet ik deze toestellen altijd op het laagste niveau. Als de honden dan vallen, vallen ze niet hard.” En de paaltjes – waar ze door moeten zigzaggen – vergen ook veel inspanning. “We beginnen altijd met twee paaltjes en een aantal weken later kunnen ze er twaalf achter elkaar.”

Rochet-border_agilityBorder_Collie_agility_A-frame

Per combinatie verschilt het wanneer zij de onderdelen goed kunnen beoefenen. Zo is Jay, een van de honden die meedoet aan de training, een zeer fanatieke hond. “Elke avond als ik de spullen klaar leg voor de training van Nicole, dan is mijn hond niet stil meer te krijgen. Hij blijft net zo lang door het huis rennen en springen tot we gaan”, zegt Silke lachend over haar hond. Maar ook tijdens de training is Jay ontzettend enthousiast en doet niet onder voor de andere honden: “Wij doen dit pas twee jaar, maar je ziet niet veel verschil met honden die dit al veel langer doen.” Met het enthousiasme en doorzettingsvermogen zit het bij Jay wel goed. ”Dat hij nooit spierpijn in zijn staart heeft, hij blijft maar kwispelen”, zegt Silke terwijl haar hond haar ondeugend aankijkt voor een snoepje.

Wedstrijdsport
Als de koppels klaar zijn voor toernooien dan is het de kunst om steeds een stapje beter te worden. “Technieken kunnen het verschil maken van winnen of verliezen. Daarnaast is het belangrijk om de toestellen te verkennen, tijdens wedstrijden zijn er ongeveer twintig toestellen op het parcours.” De wedstrijden bestaan uit verschillende klasse. Zo heb je de debutantenklasse voor beginnende honden. Daarna heb je de A-klasse, hier stroom je in na de debutantenklasse. De B-klasse is het middelste niveau en de C-klasse is de topklasse. Dan heb je ook nog een veteranenklasse voor de honden die hun hele leven behendigheid hebben gedaan, maar dit niet meer op topniveau kunnen doen.

Gezondheid
“Blessures komen voor, maar om die te verminderen besteed ik veel aandacht aan het warmlopen en uitstappen. Dat is ontzettend belangrijk voor de spieren.“ Daarnaast gaat Nicole vaak met haar honden naar een osteopaat of een fysiotherapeut. “Als je gewoon een of twee keer in de week sport, is dat voor de meeste honden goed te doen. Ik loop tussen de tien en vijftien wedstrijden per jaar, dus het valt over het algemeen wel mee met de blessures.”

Toekomst
Na het overlijden van haar honden wilde ze graag een nieuw hondje. Dat is Jaimey geworden. ”Jaimey heb ik al vanaf pup, die is eigenlijk als opvolger voor Spikey gekomen, maar heeft enorme faalangst. Als ik hier met hem aan het trainen ben dan doet hij alles. Maar op het moment dat er toeschouwers staan, dan durft hij niet meer. Dus ik ben nu aan zijn faalangst aan het werken. Hij zit inmiddels in de B klasse, dus hij pakt wel puntjes. Dat vind ik heel interessant.”

De faalangst van haar eigen hond is een goede training voor Nicole. “Als ik dat bij mijn eigen hond kan verhelpen kan ik daar ook mijn cursisten mee helpen.” Naast Jaimey wilde Nicole graag nog een hond en kwam ze Timo tegen: ”Ik ging kijken en we hadden meteen een klik.” Timo zit inmiddels in de C klasse. Opmerkelijk want hij had ‘een heel erge jachtdrift.’ “Ik heb een paar keer met hem aan de start gestaan en meegemaakt dat hij er ineens vandoor ging omdat hij een konijn rook.” Volgens Nicole moesten haar tegenstanders dan altijd lachen, maar daar lacht ze nu zelf om. Mensen komen nu aan haar vragen of het haar ‘weglopertje’ is. “Jazeker! En nu wint hij verschillende wedstrijden in de C-klasse. Dat is natuurlijk super kikken! Dat is wat ik wil bereiken met de honden.”