Toen oud-Kamerlid Wassila Hachchi (D66) begin dit jaar haar Kamerzetel opgaf om in de Verenigde Staten campagne te gaan voeren bij het team van Hillary Clinton leek het land even te klein. Vandaag uitte de VVD-coryfee Hans Wiegel in De Telegraaf zijn onvrede. Volgens Wiegel is het tijd om de wet te veranderen. 

In het verleden is er vaak gesjoemeld met het wachtgeld, maar deze ‘uitkering’ is ook voor groot belang van het onafhankelijk functioneren van een Kamerlid. Deze regeling geldt ook voor burgemeesters en wethouders, Eerste Kamerleden en voor leden van het kabinet. Na hun aftreden blijkt het vaak moeilijk te zijn om opnieuw terug te keren in het ‘arbeidsleven’ na enkele jaren in de politiek.

In tegenstelling tot de populaire gedachte zijn politici verplicht te solliciteren als ze wachtgeld ontvangen. Ze ontvangen wachtgeld voor de periode dat zij zelf in de Kamer hebben gezeten. Heeft een politicus 3,5 jaar in de Tweede Kamer gezeten, dan ontvangt hij/zij 3,5 jaar wachtgeld, met een maximum van 3,5 jaar. In 2016 ontving een Tweede Kamerlid 7.705,12 euro bruto per maand, in het eerste jaar na het aftreden ontvangt de oud-politicus 80 procent van zijn of haar salaris. In het tweede jaar gaat dat naar 70 procent.

Misbruik van het wachtgeld

Het wachtgeld wordt toegekend aan alle politici, dus ook aan politici die besluiten tijdens hun termijn te stoppen met hun Kamerwerk. Regelmatig schiet die beslissing in het verkeerde keelgat bij de Nederlandse kiezer. De Groningse ex-burgemeester Peter Rehwinkel (PvdA) trad in 2013 af om in Barcelona te beginnen bij een internationale denktank over crisismanagement – sowieso al frappant omdat Rehwinkel enkele maanden voor zijn aftreden te maken had met de rellen in Haren. Gauw bleek dat de functie waar Rehwinkel naar had gesolliciteerd niet bestond, maar Rehwinkel bleef zijn wachtgeld innen.

Philomena Bijlhout van de LPF trad in 2002 af als staatssecretaris toen er belastend materiaal uit haar verleden bovenkwam geborreld, slechts 9 uur nadat ze was ingezworen. Ondanks felle protesten behield Bijlhout overigens gewoon haar wachtgeld.

Voor de onafhankelijkheid van politici en beleidsmakers is het van belang dat zij hun werk kunnen doen, zonder te vrezen daar later op afgerekend te worden. In sommige gevallen blijkt echter dat het wachtgeld misbruikt wordt. Dat kan beter worden ‘dichtgetimmerd’ in de wet, maar tot die tijd hebben politici net zoals ‘gewone’ werklozen recht op een uitkering.