Het aantal examenkandidaten in Nederland met een dyslexieverklaring neemt steeds meer toe. In 2011 was het aantal examenkandidaten met een verklaring tien procent. Vier jaar later is dit percentage gestegen naar vijftien procent. Verschillende scholen kiezen er tegenwoordig zelf voor om dyslexie-testen uit te voeren.

Het Ministerie van Onderwijs liet in gesprek met de NOS weten dat er nog geen onderzoek gedaan is over waarom die stijging zo hoog is. Toch geven ze als mogelijke reden dat de regels van het examen strenger zijn geworden. Hierdoor vragen leerlingen eerder om hulp omdat ze bang zijn dat ze het examen niet halen.

Volgens dyslexie-expert Ruud van Beijsterveldt gaat het al bij de basisschoolleerlingen fout. Hij laat weten dat er al op te vroege leeftijd wordt gekeken of een kind dyslexie heeft. “Kinderen in groep drie worden tegenwoordig al getest op een leesstoornis. Verschillende van hen kunnen nog niet goed lezen, er wordt dan toch uitgegaan van stoornis.” Han van der Vleuten, werkzaam bij Onderwijs Expertise als hoofdbehandelaar dyslexie, vindt het lastig aan te geven waarom het aantal stijgt, aangezien er geen onderzoek naar gedaan is. Maar ook Van der Vleuten geeft aan dat de manier van toetsing niet altijd klopt: “Wij gaan niet over één nacht ijs. Wij vragen ons altijd af hoe we het kind het beste kunnen helpen. Maar bij sommige organisaties is die toetsing iets soepeler, dat kan een mogelijke reden zijn van de stijging.”

Voordelen
Steeds meer scholieren geven aan dat ze moeite hebben met lezen en schrijven en krijgen dan wellicht een dyslexieverklaring. “Met een dyslexieverklaring krijgen de leerlingen een aantal voordelen tijdens een toets”, zegt Van Beijsterveldt. “Ze krijgen de toets met een groter lettertype en ze krijgen teksten van het vak ‘Nederlands’ voorgelezen. In de meeste gevallen krijgen ze ook extra tijd tijdens toetsen, dit verschilt per school.” De kans is groot dat dit een van de redenen is waarom leerlingen op de middelbare scholen een dyslexieverklaring willen denken de experts.

Scholen nemen heft in eigen hand
Verschillende scholen hebben besloten om de derde partijen, zoals organisaties als Onderwijs Expertise, links te laten liggen. Ze nemen het heft in eigen hand. Van der Vleuten: “Dat is voor ons natuurlijk een slechte zaak, maar nog slechter is het voor de kinderen die dyslexie hebben. Bureaus die gespecialiseerd zijn in dyslexie zijn op de hoogte van het laatste nieuws en hebben de nieuwste mogelijkheden om een kind nog beter te helpen.” De organisatie denkt altijd aan twee vragen: wat is de mate van achterstand van het kind? En de vraag of de achterstand een hardnekkig probleem is. Volgens Van der Vleuten is het belangrijk dat de kinderen weten hoe ze er mee om moeten gaan. Hij twijfelt of de scholen dit meegeven aan de leerlingen. “Als blijkt dat je dyslexie hebt, dan kom je daar niet meer van af. Je moet weten hoe je er voor de rest van je leven mee om moet gaan. Die kinderen hebben de expertise nodig. ”

Dyslexie-expert Van Beijsterveldt is het eens met Van der Vleuten. “Het is zeker geen goede zaak. Maar mocht het zo zijn dat scholen een GZ-psycholoog inhuren (die mag namelijk een dyslexieverklaring ondertekenen) dan zou het wel gewoon mogen. Doen ze dat niet, dan mag de verklaring allereerst niet worden ondertekend, en het zou slecht zijn voor de leerlingen die de stoornis hebben. Die zijn de dupe van een onprofessionele behandeling.”