Topdocenten hebben kritiek op de onderwijscultuur op Nederlandse universiteiten. Zij vinden dat er te veel aandacht wordt besteed aan onderzoek, en te weinig aan onderwijs. Goudsteen & Company onderzoeker Peter Langerak voorziet een hardnekkig probleem. Zomaar overgaan van veel praktijk naar veel theorie zal niet makkelijk gaan.

“Als je als student al twee of drie jaar veel onderzoek doet, en weinig aan onderwijs, is de overgang  te groot”, zegt Langerak. Samen met Jelger Spijkerboer onderzocht hij de onderwijscultuur op de universiteiten in Nederland door topdocenten te interviewen. “Op de universiteiten kennen ze het probleem, ze zijn er mee bezig, alleen verloopt dat proces niet snel. Wij denken zelf dat het probleem hardnekkiger is. Het probleem kan ook niet zomaar worden opgelost.”

Gevolgen student
De studenten zijn dus vooral praktisch bezig in plaats van theoretisch. De universiteiten zijn aan het kijken of de studenten meer theorieles kunnen krijgen. “Wij hebben de studenten zelf niet onderzocht”, aldus Langerak. “Maar een mogelijke verandering kan zijn dat de studenten meer theorie krijgen in plaats van praktijk.”

‘Topdocent’
Maar wat is een ‘topdocent’? “Wij waren benieuwd naar de hele goede docenten in Nederland. Daarom zijn we langs de universiteiten in Nederland gegaan en hebben we de ‘docent van het jaar’  van iedere universiteit gesproken. We hebben zelf de term ‘topdocent’ bedacht.” Langerak was verrast over de reacties van de docenten die hoorde dat ze als ‘topdocent’ zouden worden bestempeld. “Ze reageerden verbaasd, ze vonden zichzelf absoluut geen topdocent. De docenten wilden zich allemaal nog verder ontwikkelen. De top hadden ze nog niet bereikt vonden ze zelf.”

In totaal werden er veertien docenten ondervraagd, Langerak vond dat genoeg voor dit onderzoek. “Dit is namelijk een beschrijvend onderzoek. We wilden een beeld krijgen van het probleem. Een kwantitatief onderzoek was hierdoor niet van toepassing. Bij zo’n onderzoek hadden we veel meer docenten moeten ondervragen.”