Mensen die in aanraking kwamen met de giftige stof chroom-6 konden 18 mei terecht voor een informatieavond in wijkgebouw Het Spoor in Tilburg. 581 mensen zouden aan treinstellen gewerkt hebben waar ze blootgesteld werden aan de kankerverwekkende stof. Ongeveer tachtig mensen kwamen opdagen. Wat hen betreft was de informatieavond vaag en nutteloos.

De mensen waren allesbehalve tevreden met de informatieavond.  De avond begon met een vergadering waar de betrokkenen van het project van Nedtrain op het oude terrein van NS uitgenodigd waren.  De eerste slachtoffers kwamen na de vergadering kwaad de zaal uitgestormd. “Mensen zijn boos”, werd er door de gang geroepen. “Ik denk niet dat we hier veel mee kunnen. We kregen alleen wat vage antwoorden”, zegt Jan Janssens. “Je wordt geïnformeerd voor niets, je weet totaal niets”, vertelt Barrie, die geen achternaam wil geven. “We zijn helemaal niks wijzer”, vertelt Shelley Marks hoofdschuddend.

Minder risico’s door bescherming

Om de mensen niet in het duister te laten tasten, kregen zij een informatiebrief van de gemeente. De aanwezigen schoten unaniem gaten in deze brief. Hierin staat bijvoorbeeld dat de cliënten duidelijk geïnformeerd zouden zijn voordat ze aan het werk gingen. “We hebben van tevoren niks te horen gekregen over risico’s”, aldus Barry. “Geen waarschuwing gekregen”, aldus Janssens.

In de informatiebrief staat ook geruststellende informatie. Er zouden beperkte risico’s zijn, zolang de mensen maar gebruik maakten van de persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM’s). De gemeente zou mondkappen, handschoenen, oordoppen  en veiligheidsbrillen leveren om de veiligheid van de cliënten te garanderen.

“Die waren er niet ”, vertelt Janssens. “Ik hoorde van alle mensen hier vanavond dat zij niks wisten van bescherming.” Hij bleek niet de enige te zijn die het gebrek aan bescherming opviel. “Er was geen beveiliging, mensen hadden het stof centimeters dik op hun hoofd liggen aan het einde van de dag” zegt Marks. “Het was gewoon een grote stoffige hal waar we moesten werken”, vertelt Barry.  Wethouder Erik de Ridder was ook aanwezig. Hij was ook op de hoogte van de klachten over het gebrek aan bescherming. “Deze persoonlijke beschermingsmiddelen moesten wel aanwezig zijn. Of de PBM’s daadwerkelijk gebruikt zijn, weet ik niet. Dat zullen we moeten gaan onderzoeken.”

Dwangarbeid

“Ik moest hier gaan werken omdat ik in de bijstand zat, uit dwang”, vertelt Janssens. “Ik had geen keus.” Barry vertelt dat hij gesproken heeft met iemand die in dienst had gezeten bij het leger, voordat hij aan het project ging werken. “De man kwam uit een oorlogsgebied. Hij vergeleek de werkomstandigheden met een werkkamp. Je moest gewoon doen wat er gezegd werd. Meerdere mensen stemden met de vergelijking van een werkkamp in.”

De gevolgen

“Mensen zeggen dat ze na het nieuws ‘s nachts last hebben van paniekaanvallen”, vertelt Marks. De mensen gaan gebukt onder machteloosheid. Chroom-6 is namelijk na drie dagen al uit je lichaam. Je kunt dus ziek worden dankzij chroom-6, maar het kan niet als de boosdoener herleid worden. “Ik kan dus heel weinig doen op het moment. Momenteel ben ik nog gezond”, vertelt Janssens. “Waarom zou je je aanmelden bij de arts? Je kunt het toch niet traceren”, zegt Marks. “Het is gewoon kut”, concludeert ze.