foto-slingerweg
De slingerweg, ook wel het ‘afvoerputje van Breda’ genoemd. Je wilde er voorheen niet in je uppie naartoe. De straat was gevuld met prostituees, verslaafden en dealers die zich verzamelden voor de daklozenopvang ‘De Doorstroomvoorziening’, bij velen in Breda beter bekend als ’t IJ.

De gemeente Breda besloot in juli een stokje te steken voor al het getippel en het dealen rondom de opvang. Er kwamen meer politie controles, meer camera’s en de parkeerplaatsen zouden worden geblokkeerd. Waren het niet dat dit allemaal weer een druppel op de gloeiende plaat bleek te zijn, de verslaafden zijn zich nu aan het verspreiden; het zogenaamde ‘waterbedeffect’: de dealers en verslaafden verspreiden zich nu over andere plekken in de stad want ze worden weggejaagd bij de opvang. Zo zitten ze nu met name in het stadspark het Valkenberg, waar ze nu vooral overlast veroorzaken voor bezoekers van het park.

Maatregelen van de gemeente: blokken en hekjes om de parkeerplaats
img_8869

Maar op een groot deel van de Slingerweg is nog gewoon vrij te parkeren
img_8868

Joep Cox werkt als basisbegeleider bij verslavingszorg Novadic-Kentron. Hij is de krant aan het lezen. “Normaal heb ik geen tijd om te lezen maar het is stil in de opvang”, vertelt Joep. Hij is niet blij met de ontwikkelingen: “Eerder hadden wij 80 cliënten in de opvang, nu zijn dat er nog 20. We hebben geen overzicht meer, cliënten gebruiken nu in het park. Wij hebben in de opvang speciale ruimtes waar ze ‘veilig’ kunnen gebruiken, nu lenen ze naalden van elkaar waardoor ze ziektes aan elkaar overbrengen.”

“Er is wel één groot voordeel aan de maatregelen bij de Slingerweg”, verteld Joep Cox. “Voorheen verzamelden drugsdealers zich massaal voor de opvang, de cliënten moesten zich letterlijk een weg banen door de drugsdealers heen, wat het er voor (ex)-verslaafden natuurlijk niet makkelijker op maakt. Nu de cliënten zich verspreiden over de stad, doen de dealers dat ook. Ze weten elkaar altijd  te vinden.”

Sies Goossens, werkzaam bij Stichting Maatschappelijke Opvang Breda, vindt ook dat het wegjagen van de verslaafden rond de Slingerweg niet de oplossing is. Hij begeleidt cliënten naar een nieuw onderkomen, nadat ze in de doorstroomvoorziening hebben gezeten. “Deze mensen hebben hulp nodig, ze zijn alles kwijtgeraakt, hebben vaak geen familie meer om naartoe te kunnen. Door de maatregelen blijven ze nu bij de opvang weg en krijgen ze helaas niet de hulp die ze zo hard nodig hebben

links: een lege Slingerweg, rechts: een belaagd Valkenberg

In het onderstaande audiofragment spreken vier experts over hun ervaringen met de zorg en begeleiding van verslaafden en daklozen.

Ondanks dat daklozen in Nederland in aanmerking komen voor een uitkering, is het voor velen alsnog lastig om rond te komen. Vooral door verslavingen maar ook door “onzinnige” aankopen zoals nieuwe schoenen en mobieltjes. “Heeft u misschien een eurootje voor de daklozenopvang, anders kan ik vannacht nergens slapen.” Het is een bekend excuus en dus klinklare onzin, want iedereen die dakloos is en zich inschrijft bij de opvang heeft recht op 140 euro per week. Zie onderstaande grafiek met inkomsten en uitgaven van daklozen in Breda.

Bronnen: David de Slager,gemeente Breda
Sies Goossens mentor bij SMO

Sommige daklozen kiezen zelf voor hun lot en schrijven zich expres niet in bij de opvang, zij hebben zich nu vooral verzameld in het stadspark het Valkenberg

img_8826

img_8802

img_8819

img_8812

Rahal Lahim zet zich al jaren in voor daklozen, onder meer de mensen die zelf kiezen voor een leven op straat. Hij vertelt zijn verhaal:

Interview Rahal from De Nieuwsredactie on Vimeo.