Met grote spanning kijk je naar een paard dat wel verdacht veel op Amerigo lijkt. Hij springt over een hindernis en landt perfect: instinctief begin je te juichen. Maar dan, boze blikken uit alle hoeken van het stadion. Het paard, dat inmiddels op hol geslagen is, gooit zijn ruiter op de grond terwijl jij daardoorheen wilt zakken. Had je toch even de etiketten voor het publiek bij paardensport moeten leren..

Deze week zullen zo’n 40 vrachtwagens, allemaal gevuld met zand, bij De RAI in Amsterdam afgeleverd worden. Onze hoofdstad is van 26 tot en met 29 januari gastheer van de mondiale top uit de dressuur- en springsport. Ben jij zelf nu nog nooit bij een springwedstrijd geweest, dan zijn er volgens amazone Renate Beuving, een aantal dingen waar je rekening mee moet houden.

“Omdat je met een dier te maken hebt hoort het publiek zich rustig te gedragen, veel lawaai maken is dus niet de bedoeling. Je mag ook absoluut niet op de baan komen.”

Dat wordt je vuvuzela thuislaten dus. Maar is het dan echt alleen maar kijken en stilzitten? De directrice van Jumping Amsterdam, Annemarike van Putten, vindt van niet:

“ Wanneer een Ruiter binnen rijdt tijdens een springwedstrijd kan je zacht applaudisseren, zo laat je merken dat je iemand herkent of steunt. Hierna is het tijdens het parcours stil. Pas wanneer de ruiter over de finish is mag je weer juichen, dit wordt meestal gedaan bij een foutloze ronde.”

Tijdens de barrage, een soort finaleronde, speelt tijd een belangrijke rol. Wanneer een ruiter veel risico’s neemt kan er in de aanloop naar een sprong kort worden gefloten of aangemoedigd, dit wordt gedoogd. Hier moet de ruiter volgens Renate mentaal mee om kunnen gaan, “jezelf totaal afsluiten van de omgeving”.

Dus zit je nu toevallig opeens op de tribune bij een springwedstrijd, zorg dan dat je de rust bewaart en zoek uit waar de finish zit. En weet je het dan toch allemaal even niet meer, dan kan je altijd nog naar links kijken en samen met je buurman meeklappen.