De #treinleven pagina in de Metro is niet meer weg te denken uit de krant. Dagelijks sturen mensen via Snapchat en Twitter foto’s in. Van selfies tot zonsondergangen; het komt allemaal voorbij. Maar tussen deze foto’s duikt regelmatig een opvallend figuur op, een wit konijn. Hannah Oud-Biemold is de bedenker en maker van ‘het konijn van Alice’.

Op de muur van Hannahs appartement in Amsterdam-Zuid hangen tientallen krantenstukjes van haar konijn van Alice. Op de tafel liggen meerdere schetsen van het figuur. En dat zijn er inmiddels behoorlijk wat want de meeste schetsen gebruikt ze maar één keer.

De creatieve Hannah heeft altijd al een liefde gehad voor strips en stripfiguren; Donald Duck, Kuifje, Suske en Wiske. Er is bijna geen stripboek dat ze niet in handen heeft gehad. Daardoor wilde ze zelf altijd al iets met striptekenen gaan doen.

In maart 2016 bedacht ze haar eigen karakter. Dat werd het konijn van Alice, dat een verwijzing is naar het konijn uit Alice in Wonderland. Het figuur bewerkt ze in foto’s en het resultaat plaatst ze op Twitter en Facebook. Dankzij #treinleven werden de foto’s al snel opgepikt door de Metro. ‘Het was heel erg grappig toen het in het begin werd opgepikt. Toen ik steeds meer in de krant stond gaf het een soort erkenning, ‘vertelt Hannah.

Het konijn wordt op de gekste plekken gefotoshopt. Bijvoorbeeld in de trein, tussen de dekens bij Yolanthe Sneijder-Cabau en Wesley Sneijder, voor het stemhokje en in de dierenwinkel. Maar het tekenfiguur komt er niet zomaar. Het tekenen en plaatsen van het konijn in een foto is veel werk. ‘Soms ben ik er een kwartier tot een half uur mee bezig maar meestal een uur anderhalf uur per konijn. Als je er heel veel hebt, bijvoorbeeld een konijnen familie in de trein, dan ben je er zo een dag aan kwijt’, vertelt Hannah.

Niet alleen reizigers valt de plaatjes op. Ook het treinpersoneel van de NS ziet de foto’s voorbijkomen. Een van de conducteurs wilde maar al te graag poseren voor een aantal foto’s. Daardoor is het konijn onder andere zwartrijdend in de trein te zien. ‘Een dag later was er echt iemand aan het zwartrijden. Toen hij de conducteur zag, zei hij: shit, nu ben ik het konijn!’

Maar het allerleukste aan het maken van de plaatjes vindt Hannah toch wel het bedenken en het in scene zetten van de foto’s. ‘In bepaalde situaties zie ik het konijn eigenlijk al, al ziet een ander hem niet. Het is ook gewoon dat ik een beeld voor ogen heb dat ik wil maken en als dat dan lukt geeft het echt een kick!’

  • Tijdens het maken van de foto heeft Hannah nagedacht over de stand van haar handen. In deze houding kan het konijn tussen haar en het grenspaaltje worden gefotoshopt.