Op Sardinië ging afgelopen vrijdag de honderdste Giro d’Italia van start. Alle grote namen verschenen aan de start om de bijzondere mijlpaal te vieren. Toch is de aandacht voor de Giro aanzienlijk minder dan voor de Tour de France. Onterecht, vinden veel kenners. Maar wat maakt de Giro nou zo mooi?

Voor veel gezinnen is de Tour de France een belangrijke vakantieactiviteit. Elke dag zitten honderdduizenden mensen voor de tv om de verrichtingen van de fietsende mannen te volgen. Aansluitend volgen er meerdere praatprogramma’s, analyses en andere vormen van nabeschouwing op de etappe van die dag. Bij de Giro ontbreekt die aandacht, maar hoe komt dat? Commentator Jeroen Vanbelleghem, die voor Eurosport de volledige Giro verslaat, legt uit:

Feest
Renate Verhoofstad, wielerliefhebber en journaliste, woonde tussen 2003 en 2011 in Italië. Toen volgde ze de Giro op de voet en kwam erachter dat de ronde in het land zelf bijna als een religie wordt gezien. “De Giro is een nationaal feest. Italië is een verdeeld land. Iemand die in Milaan woont, heeft normaal niet zo veel op met iemand uit bijvoorbeeld Palermo. Tijdens de Giro verdwijnen die tegenstellingen. Dan is iedereen drie weken lang vooral heel trots om Italiaan te zijn.”

Thibaut Pinot, een van de favorieten voor de eindzege

“Je kan het een beetje vergelijken met de gekte rond het Nederlands elftal tijdens een WK of EK. Het is niet zo hysterisch, maar je merkt wel dat het hele land samenkomt om te kijken naar het wielrennen.”

Voetstuk
Ook op cultureel vlak speelt de Giro een belangrijke rol in het dagelijkse leven van de Italiaan. “Wielrennen staat in Italië op een voetstuk. In start- en finishsteden maakt de overheid extra geld vrij om wegen te laten asfalteren en de infrastructuur te verbeteren. Wielrenners zijn volkshelden.”

De ronde voert de renners dit jaar langs Messina, de geboorteplaats van de meest succesvolle Italiaanse wielrenner van dit moment, Vicenzo Nibali.  Hij is in eigen land beter bekend als de haai van Messina. “Zelfs op de basisscholen zijn ze er al mee bezig. Kinderen krijgen de opdracht om spandoeken te maken met een haai erop, allemaal om hun plaatselijke held te eren.”

Toch is er maar één ding dat de Giro voor de Italiaan echt compleet maakt. “Voor Italianen gaat het er vooral om dat er uiteindelijk een Italiaan de overwinning pakt.” Vorig jaar nog stond het land op z’n kop toen Vicenzo Nibali de roze trui veroverde door onze landgenoot Steven Kruijswijk af te troeven.

Materiaal
Honderd jaar Giro staat automatisch gelijk aan honderd jaar vol ontwikkelingen. Niet alleen op sportief vlak, maar ook op het gebied logistiek gebied. Tegenwoordig zit er achter elk onderdeeltje van een fiets een plan. In onderstaande video een interview met fietsspecialist Jan Gerssen. Hij neemt voor ons de moderne uitrusting van een wielrenner onder de loep.

 

Honderd jaar Giro, honderd jaar racefietsen from De Nieuwsredactie on Vimeo.

De Nederlandse favorieten

Steven Kruijswijk

Vorig jaar leek Steven Kruijswijk onbedreigd op weg richting de zege in de Giro d’Italia. Hij had een voorsprong van meer drie minuten op de concurrenten, maar met de finishlijn in zicht ging het mis. Op een van de laatste beklimmingen ging Kruijswijk onderuit en de voorsprong verdween als sneeuw voor de zon. Dit jaar aast Kruijswijk opnieuw op de roze trui, maar Eurosport-commentator Jeroen Vanbelleghem denkt dat de Brabander het lastig krijgt. “Vorig jaar was het echt zijn kans. Ik denk niet dat hij nog een keer in zo’n unieke positie komt.”

Tom Dumoulin

Tom Dumoulin

De kroonprins van het Nederlandse wielergilde, Tom Dumoulin, hoopt een succesvol 2016 op te volgen met een nog beter jaar. In de vorige editie van de Giro d’Italia droeg Dumoulin zes etappes de roze trui en in datzelfde jaar won hij twee etappes in de Tour de France. Volgens Vanbelleghem  is Dumoulin dé Nederlandse kanshebber. “Als het niet dit jaar gebeurt, gebeurt het in de komende jaren sowieso wel een keer.” 

Bauke Mollema

De afgelopen drie jaar werd Bauke Mollema achtereenvolgens zesde, tiende, zevende en elfde in de Tour de France. In 2017 verschijnt Mollema voor het eerst sinds 2010 weer aan de start bij het Italiaanse wielerfestijn. “Mollema hoort eigenlijk nooit bij de favorieten,” zegt Vanbelleghem. “Maar hij is altijd stabiel en hij houdt altijd stand. Je schudt hem nooit zomaar af, maar er is op een of andere manier altijd wel iemand met hem mee met iets betere benen.”