Valt het woord ‘schurftbesmetting’, dan zijn de reacties niet mals. ‘Ieuw! Dat is zo’n ziekte uit de middeleeuwen toch?’ ‘Beter ga je niet op mijn bank zitten man.’ Logisch ook. Een klein beestje dat gangetjes graaft onder je huid, dat klinkt niet bepaald aantrekkelijk. Toch komt de ziekte steeds vaker voor onder studenten.

In Tilburg zijn verschillende studentenverenigingen en -huizen getroffen. De voorzitter van roeivereniging Vidar wilde zich niet uitlaten over de ziekte, maar verenigingen Olof en Plato kunnen bevestigen dat bij hun gevallen bekend zijn.

In 2016, toen de ziekte steeds vaker opdook in Tilburg, kreeg de voorzitter van Olof een mail van een lid met de vraag wat het bestuur zou doen als er schurft zou uitbreken. “Daarop heb ik mijn huisarts gebeld. Die zei dat het niet schadelijk is en dat je preventief niet veel kan doen. Aan het lid heb ik de informatie van de dokter teruggemaild. Vanuit het bestuur hebben we het verder laten rusten.”

Een van de leden van Olof liet ons weten hoe de sfeer vorig jaar was.  De schertsende term ‘schurftinvasie’ werd dat jaar veel gebruikt.

De oud-voorzitter vind de ophef over de aandoening overdreven.  “De studentenwereld is klein. Het wordt al gauw een hype, maar ik denk dat het te vergelijken is met soa’s. Als er een nieuwe opduikt dan gaat het daarover.”

Hoe loop je het op?
Toch is schurft geen soa te noemen. De ziekte is namelijk overdraagbaar via ieder huidcontact langer dan tien minuten. Na twee tot zes weken ontstaan de eerste bultjes en vanaf dat moment is de getroffene besmettelijk voor zijn omgeving. Via gebruikte handdoeken, beslapen beddengoed en zelfs via kapstokken kunnen de mijten overlopen naar een nieuw slachtoffer.

Een student, die uit privacyoverwegingen anoniem wil blijven, beschrijft zijn schurftbesmetting als een van de ergste dingen die hij lichamelijk heeft meegemaakt.

Zoals je hoorde was de jeuk vreselijk. Ga met je muis over de volgende afbeelding om de meest getroffen gebieden te ontdekken.

Om er vanaf te komen, moest hij zich van zijn kaaklijn tot onder zijn voetzolen insmeren met een crème van de apotheek. Alles wat hij drie dagen voor de behandeling had aangeraakt, moest hij wassen op minstens 50 graden. Zijn kussens en bepaalde sneakers zouden dat niet overleven. Die stopte hij daarom drie dagen in een gesloten zak.

Tegenwoordig neemt hij een aantal maatregelen om te voorkomen dat hij opnieuw besmet raakt. “Ik controleer of iemands kamer er schoon uitziet als ik blijf slapen. En als iemand zegt dat hij jeuk heeft, dan ben ik dubbel op mijn hoede. Als ik ooit weer zelf klachten krijg, dan weet ik niet hoe snel ik de huisarts moet bellen.”

Schurft, een typische studentenziekte?
Door de makkelijke overdraagbaarheid komt de ziekte sinds een aantal jaar steeds vaker voor, volgens Karine van Drunen van GGD Hart voor Brabant. Bovendien zijn studenten een logisch doelwit voor de schurftmijt, aldus huisarts Manon Kuilboer.

Van een schurftinvasie in Tilburg valt gelukkig nog niet te spreken. Maar feit is dat de ziekte steeds vaker voorkomt en dat studenten bovenmatig kans lopen om besmet te raken. Zoals huisarts Manon Kuilboer zei, zijn kennis en openheid de belangrijkste factoren om de ziekte in te dammen. En daar lijkt het in Tilburg nog wel eens aan te ontbreken.

Na het lezen van dit artikel ben jij behoorlijk goed op de hoogte. Test hieronder hoeveel jij inmiddels weet van schurft.