Een inkijkje in het leven van een foodtrucker

May 24, 2017
49 Views

Je komt ze op ieder festival tegen: vrolijk gekleurde busjes waaruit  het heerlijkste eten wordt verkocht. Het leven van de bestuurders lijkt een droom. Gaan en staan waar je zelf wil,  de positiviteit van festivalgangers om je heen… Nieuwsredactie ging naar Eeterij op Wielen in Breda, voor een gesprek met organisator Wim van Os en foodtruckers Loes en Jan. Zij geven je een inkijkje in de wondere wereld van de foodtrucknomaden.

Organisator Wim en zijn vrouw Ingrid bezaten vier jaar lang een foodtruck. Ze verkochten seafood vanuit een oud transporterbusje. “Het was geweldig. We gingen festivals af, kwamen artiesten tegen die we nooit verwacht hadden te ontmoeten. Collega-foodtruckers werden al gauw maatjes: je komt elkaar vaak tegen op verschillende festivals  en na een lange werkdag drink je met zijn allen een borreltje.”

Wim kwam in het wereldje toen foodfestivals in Nederland nog een uitzondering waren. In die tijd waren trucks niet meer dan snackkraampjes op concertfestivals. Sindsdien is er veel veranderd. Hoe origineler de bus, hoe beter.

Een oude legertruck, daar trek je de aandacht mee.

Ook het aanbod verandert. Met steeds meer fitgirls en –boys achter het stuur verschuift dat van friet en frituur naar gezonder eten. Wim: “Het is gek, maar als je een frietkraam op een festival zet, staan daar altijd lange rijen. Terwijl er zo veel bijzondere bussen staan.” Daarom kozen Wim en zijn vrouw uit meer dan 150 aanmeldingen alleen de gezonde bussen, uit dertig verschillende eetculturen.

De nieuweling

Een van de geselecteerden was Jan Reus. Hij is twintig jaar en de protegé van Wim, die zijn oude foodtruck aan de jongen doorverkocht. Eeterij op Wielen is het tweede festival dat de kersverse kok aandoet. Hij dook in de wereld omdat het hem wel lachen leek. Maar hij weet dat het leven als foodtrucker meer behelst dan drie dagen knallen op een festival. “Op woensdag doe ik de inkopen. Donderdag gebruik ik voor de voorbereiding en het snijden. Vrijdag rijd ik erheen om mijn truck te installeren, want ’s avonds begint het festival. Zaterdag en zondag is het van zeven tot elf uur ’s avonds vol gasgeven. Maandag en dinsdag werk ik in de horeca, voor de gezelligheid.”

Jan verkoopt pintxo’s vanuit zijn wagen.

Als hij meer ervaring heeft wil hij personeel in dienst nemen. Maar zijn horizon rijkt verder dan foodtruckfestivals. Hij denkt dat hij het foodtruckleven – net als Wim – na vier jaar voor gezien houdt. “Als ik genoeg ervaring heb opgedaan, dan verkoop ik mijn busje. Dan vertrek ik naar Ibiza, om mijn eigen restaurant te beginnen.”

De ervaren foodtrucker

Op latere leeftijd kunnen veel mensen het uitputtende werkschema niet meer aan. Loes Keizer vormt daarop een uitzondering. Ze is de veertig gepasseerd en zit al negen jaar in het vak. Vandaag staat ze zelf in haar kraam, maar op grote festivals als Lowlands neemt ze tot veertien man personeel mee.

De grote omzet die ze dan draait, zorgt ervoor dat Loes in de wintermaanden geen tweede baan hoeft te nemen om rond te komen. Iets dat onder kleinere foodtruckers heel gebruikelijk is. Ze brengt haar winters door in een olijvenboerderij in Spanje.

Loes verkoopt Mexicaans eten met haar man.

Met Eeterij op Wielen hebben de ondernemers geluk. Omdat Wim ervaring heeft ‘aan de binnenkant van de bus’, is hij mild voor de foodtruckers. Zo koos hij ervoor om niet meer, maar minder trucks toe te laten dan vorig jaar. “Doordat er minder busjes staan, verdient iedere uitbater meer geld. Want genoeg omzet maken is een kunst.” Ook is het festival is op zondag al om acht uur afgelopen. Zo kunnen de reizende koks even bijkomen voordat ze beginnen aan de lange rit naar huis.

  • Iederere trucker doet zijn best om zich te onderscheiden. Met levensgroot Jenga bijvoorbeeld.
  • Jan heeft zijn foodtruck beschilderd in Ibiza-stijl.
  • Barbequevlees verkoop je natuurlijk vanuit een oude brandweerwagen.
  • En nu nog kiezen.. Wordt het een groene, roze of gele smoothie?
  • Eten snijden, uitrusten, koken, alles gebeurt op deze tien vierkante meter.

Image Credits: Ismay Kieskamp , Ismay Kieskamp.

You may be interested

Medicinale ket voor Jan met de pet
Uncategorized
38 views
Uncategorized
38 views

Medicinale ket voor Jan met de pet

Tijn Swinkels - November 17, 2017

De geschiedenis van de drugs Hoelang men al drugs als medicijn gebruikt, weten we niet precies. De eerste puur chemische…

Nog steeds een taboe op vrouwen in de Katholieke kerk
Nieuws
51 views
Nieuws
51 views

Nog steeds een taboe op vrouwen in de Katholieke kerk

Tesla van den Berg - November 17, 2017

Door: Tesla van den Berg en Silke Nissingh De man werkt en de vrouw zorgt thuis voor de kinderen; dit…

Burn-out: waarom lopen studenten een verhoogd risico?
Nieuws
31 views
Nieuws
31 views

Burn-out: waarom lopen studenten een verhoogd risico?

RikvanVegchel - November 17, 2017

Werkdruk, stress, financiële onzekerheid en de constante afleiding van de smartphone. Voor studenten wordt het er niet makkelijker voor en…