Sport

De Confederations Cup: van theedoeken tot Tahiti

Jun 01, 2017 Aaron Schafrat

Door: Ralf Crutzen & Aaron Schafrat

De Confederations Cup, wie kent het niet? Nou, best veel mensen. Het internationale voetbaltoernooi is niet heel bekend of bemind. Toch doen er iedere editie grote landen en spelers mee. De komende editie start op 17 juni. We blikken vooruit én terug.

Even opfrissen. De Confederations Cup is een toernooi voor landenteams dat om de vier jaar wordt georganiseerd door de FIFA. Wie mogen er meedoen? De kampioenen van de zes internationale voetbalbonden (AFC, CAF, CONCACAF, CONMEBOL, OFC en UEFA), de regerend wereldkampioen en het land dat het aankomende wereldkampioenschap voetbal organiseert. De landen die dit jaar deelnemen zie je in de tweet hieronder.

 

Testcase
De Cup is vooral een test voor het aankomende WK, dat dus gehouden wordt in hetzelfde land, in dezelfde stadions. Dat is ook de mening van NOS-commentator Jeroen Grueter, die de komende editie op televisie zal verslaan.  “Het is en blijft een oefentoernooi. Ik ben er nu twee keer geweest en je merkt dat het voor het organiserend land een generale repetitie is. De stadions worden getest, er wordt gekeken hoe het is als er heel veel fans richting een land komen. Op die manier kunnen de kinderziektes eruit worden gehaald.”

Dat onderschrijft ook Demy de Zeeuw, de 27-voudig Oranje-international die lange tijd in de Russische competitie voetbalde.

 

Chaos
De Zeeuw ziet dus nog wat Russische bruine beren op de weg. Grueter maakte die problemen van dichtbij mee. “Wat ik de twee afgelopen edities in Brazilië en Zuid-Afrika merkte, is dat de stadions echt nog niet af zijn. Vier jaar geleden was ik in Recife, dat echt nog niet klaar was om zo’n toernooi te organiseren. Er lag een voetbalveld in het stadion, je kon er als toeschouwer zitten en je kon er als voetballer omkleden.”

“Verder was er helemaal niets. De catacomben waren leeg, er was een geïmproviseerd perszaaltje en er was grote chaos voor het stadion omdat de parkeerplaatsen nog niet af waren.”

Voor de stadions van deze editie zijn door president Putin kosten noch moeite gespaard. Je ziet ze hieronder.

 

Deelnemers
De Confederations Cup staat vaak garant voor spectaculair voetbal. Grueter herinnert zich nog een duel dat hij vier jaar geleden van commentaar voorzag. “In Brazilië deed ik toen Italië – Japan. Dat was een geweldig duel, eindigde in 4-3. Beide ploegen speelden vol op de aanval, dat is iets wat je ziet als er weinig op het spel staat. De druk is dan laag.”

Ook dit jaar kunnen we ons opmaken voor een paar geweldige wedstrijden. Meesterscout Piet de Visser (82), ontdekker van wereldsterren als Kevin De Bruyne, Romário en Ronaldo, volgt de elftallen op de voet en noteert de opstellingen van alle wedstrijden die hij ziet in zijn boekje. Van elke speler houdt hij de sterktes en zwaktes bij en wij kregen een exclusief kijkje in de papieren van de talentenjager.

 

Theedoeken
Niet iedereen is fan van het toernooi. Oud-NOS-commentator Eddy Poelmann uit kritiek. “Ik vind de Confederations Cup helemaal niks. Het heeft gewoon geen zin. Je kunt niet landen waarvan de spelers drie weken voor het toernooi voor het eerst een bal vast hebben gehad laten spelen tegen de toplanden uit Zuid-Amerika en Europa. Het is appels tegen peren.”

Ook voor Grueter behoort de Cup niet tot zijn favorieten. “De teams voetballen vrijuit en dat levert mooie wedstrijden op, maar doe mij maar een wedstrijd waarbij de spanning er vol op staat en waarbij het echt ergens om gaat, zoals op het WK. Als ik een top tien zou moeten samenstellen van mooiste voetbaltoernooien, zou de Confederations Cup er niet tussen staan.”

Het toernooi wordt live bij de NOS uitgezonden, maar op Poelmann hoeft de omroep niet te rekenen. “Begint het over twee weken weer? Dat is fijn voor ze. Ik ga er in ieder geval niet naar kijken, misschien als het me wordt voorgeschoteld. Of nee. Zelfs dan niet. Ik ben eigenlijk niet zo geïnteresseerd in een wedstrijd tussen de Kiwi’s uit Nieuw-Zeeland en die theedoeken uit Saoedi-Arabië.”

Voor wie na het felle betoog van Poelmann een beetje afgehaakt is: er zijn ook dingen die de Confederations Cup wél de moeite waard maken. Hieronder een kleine reis door de tijd.