In Spanje is het chaos, maar #teamsinterklaas staat paraat,
om Nederland weer wakker te schudden met Zwarte Pieten haat.
Discussies laaien op, compromissen worden gesloten,
over de vierhonderd helpers die strooien met pepernoten.
Elke stad, organisatie en vereniging mag nu zelf bepalen,
welke kleur en soort Piet ze onthalen.

Maar de Sint zit toch met een kop vol zorgen,
hoe houden we de identiteit van zijn Piet verborgen?
Zoals zijn nieuwe aanwinst, Harry Pietema,
kinderen niet laat verwarren met een ander thema.
“Papa, wat doet die meneer van de reclame op het dak?”
waardoor ze wuppies verwachten in zijn jutezak.

Dat is het risico van minder kleur en franje,
en kan het hele Sinterklaasfeest blijven in Spanje.
Want als de kinderen niet meer geloven in de goedheiligman,
waarom blijven we het vieren dan?
Bedenk waar je de Sint wilt ontmoeten,
zonder dat de kinderen ervoor hoeven te boeten.

In Den Haag lopen er compromispieten rond,
met meer of minder vuiligheid om hun mond.
Deze stad waakt over de herkenbaarheid van onze kindervriend,
waardoor hij hier en daar een extra bruine veeg verdient.
En familie, oppas en elke figurant,
naar huis kan gaan zonder trammelant.

In Utrecht is dit jaar een afscheidstournee,
want volgend jaar komen de zwarte hulpjes niet meer mee.
Wel heeft hij een nieuwe variant op de loonlijst gezet,
die voorkomt dat alle pepernoten met gluten worden besmet.
Je kunt hem herkennen aan een witte met groene vlag,
mocht je allergisch zijn, zeg deze Piet dan maar vriendelijk gedag.

Amsterdam gaat terug naar de zestiende eeuw,
waarbij de huid eigenlijk zo wit blijft als sneeuw.
Ze maskeren dit met nieuwe kostuums en langharige pruiken,
alsof kinderen daardoor het bedrog niet kunnen ruiken.
Want met een klodder hier en daar,
herken je nog steeds ome Kees en tante Saar.

Bij Grime Studio Stim blijft de vraag,
kan het niet iets zwarter voor vandaag?
Want om je naasten niet te onthullen,
moet je volgens Anita Vonk toch je toet met zwart vullen.
Mocht je toch een roetveegpiet in de parade willen,
verbergen we met chocoladebruin de opvallende verschillen.

De Pieten in Dokkum schijnt een ‘bont gezelschap’,
een beschrijving waarbij ik mij achter de oren krab.
Gekleurde Pieten blijven in ieder geval thuis,
dat was vorig jaar niet zo’n succes op de buis.
Hierbij een oproep om de juiste vermomming te kiezen,
zodat de kinderen hun geloof niet verliezen.