Doping in de wielersport komt regelmatig in het nieuws. Ook nu weer, met Chris Froome die een te hoge dosis salbutamol in zijn urine had. Froome kreeg dit medicijn tegen astma voorgeschreven door zijn dokter. Maar hoe komen andere sporters eigenlijk aan doping?

Stel je voor: je bent een wielrenner en je bent goed. Je moet alleen nog maar ontdekt worden en dan zou je groot kunnen worden. Huisarts Barend Nikkels uit Breda vertelt in een artikel van Trouw dat op dat moment de ploegleiders en de teams in beeld komen met doping. “Ploegleiders en teams bekijken jonge coureurs en als er één progressie maakt, benaderen ze die. Zo’n talent weet dat het eigenlijk niet mag, en vindt het griezelig. Maar het aanbod is ook te gek. Het betekent ook: jij bent een kampioen, je kunt een grote worden. Zeg maar eens nee als je wordt uitverkoren.”

Volgens Dopingautoriteit is het niet zeker dat sporters zo aan hun doping komen. Zo kan het ook onbewust gebruikt worden, zoals met medicijnen, voedingssupplementen of drugs. Daarbij zijn veel medicijnen ook makkelijk bij een arts te regelen of in de winkel te kopen. Ook het kopen van anabole middelen is niet al te moeilijk. Je hoeft slechts te googelen op ‘epo’ of ‘testosteron kopen’ en er komen gewoon sites naar boven waarop je deze middelen kunt bestellen. Een sporter kan dus op genoeg manieren aan zijn doping komen. Dopingautoriteit benadrukt echter wel dat ook zij niet met zekerheid kunnen zeggen hoe sporters aan doping komen, aangezien dit op vaag en illegaal terrein ligt.