Ierland staat bekend om haar volksverhalen. Toch zijn er nog weinig mensen die toegeven er in te geloven. Maar zijn ze wel bedoeld om te geloven? Archiefbeheerder van het National Folklore Collection Claire Doohan zegt ja en nee: het ligt aan de functie van het vertelde verhaal.

De meest voorkomende functie is entertainment. De verteller en de luisteraar zijn dan beiden bewust dat het verhaal alleen bedoeld is voor vermaak. Een andere functie is bijvoorbeeld het bijbrengen van normen en waarden binnen de cultuur waarin het volksverhaal verteld wordt.

Over de functie van de legende van de leprechauns is Doohan niet zeker. Het archief in Dublin is in het bezit van uitspraken van mensen die beweren een leprechaun te hebben gezien. “Zulke verhalen worden verteld vanuit een persoonlijke herinnering of ervaring. De verteller probeert dan de luisteraar te overtuigen. Of de luisteraar dit verhaal dan ook gelooft, weet ik niet.”

Doohan vertelt dat Ieren vaak ontkennen wanneer gevraagd wordt of zij hierin geloven. Toch zijn er, vaak onbewust, kleine aspecten van het dagelijkse leven in Ierland waarin de mythes terugkomen.

Benieuwd of de Ieren van nu geloven in hun gevierde volksverhalen? Luister dan het onderstaande audiofragment.