Ben je ooit te oud om een voetbalelftal te coachen? Arsène Wenger, trainer van de Engelse voetbalclub Arsenal, voelt zich namelijk gediscrimineerd vanwege zijn leeftijd. De roep om het vertrek van de 68-jarige man bij Arsenal klinkt steeds luider, en dat komt volgens hem niet alleen door de tegenvallende resultaten van de club.

,,Ik accepteer het als mensen zeggen dat de resultaten niet goed genoeg zijn. Maar ik vind die eeuwige verwijzingen naar hoe lang je bij een club zit en hoe oud je bent wél moeilijk te accepteren”, vertelde Wenger aan sportkanaal beIN Sports.

Vrijwillig stoppen
Ook in de rest van de sportwereld lijkt het voor 35-plussers moeilijk om succes te behouden. Dat heeft met allerlei factoren te maken. Voor korfballers die de leeftijdsgrens van 35 passeren heeft sportorganisatie NOC*NSF bijvoorbeeld Korfbalfit opgezet, een project waarin korfballers geen wekelijkse wedstrijdverplichtingen meer hebben. Ze stoppen dus vrijwillig en houden meer tijd over voor hun werk en kinderen.

Eerlijke competities
Arsène Wenger wil niet stoppen bij Arsenal en voelt zich gediscrimineerd om zijn leeftijd. En die discriminatie mag niet. Volgens Marjan Olfers, bijzonder hoogleraar sport en recht aan de Vrije Universiteit Amsterdam is leeftijdsdiscriminatie in beginsel niet toegestaan, tenzij er een rechtvaardigingsgrond voor is. Leeftijdsdiscriminatie in de sport komt wel veel voor, zegt zij. “We maken overal onderscheid in leeftijd, maar dat doen we met een goed doel. We willen competities namelijk zo goed mogelijk kunnen organiseren. We zetten geen kinderen bij de veteranen, maar proberen zoveel mogelijk gelijke krachtmetingen te regisseren.”

Sportcoaches met pensioen
Maar is het voor de 68-jarige Wenger ondertussen niet eens tijd om met pensioen te gaan? De pensioengerechtigde leeftijd in Engeland ligt namelijk op 65 jaar. Olfers: “Als beide partijen willen dat het contract wordt voortgezet, kan dat. In Nederland is het zo dat we voor de hele beroepsbevolking een pensioengrens hebben van 67 jaar. Daarna is het aan de werkgever en de werknemer of ze het dienstverband willen voortzetten.”

Zaak Uilenberg
Eind jaren negentig was het probleem van leeftijdsdiscriminatie ook volop in de actualiteit, toen de 49-jarige scheidsrechter Jaap Uilenberg niet meer mocht fluiten omdat hij te oud zou zijn. De rechter oordeelde toen dat er sprake was van keiharde leeftijdsdiscriminatie. Uilenberg sprak destijds in de Volkskrant van een baanbrekend arrest voor de sport en een wapen in de strijd tegen leeftijdsdisciminatie. “Het betekent dat je een scheidsrechter anno 2000 niet meer zomaar opzij kunt schuiven op basis van zijn leeftijd.”