Een schoolreisje naar Marokko? Toen hij het idee lanceerde, gingen er in eerste instantie veel wenkbrauwen omhoog, glimlacht Tristan Janssen, leraar aardrijkskunde op Mencia Sandrode in Zundert. “Het is wel wat anders dan een reisje naar Berlijn of Rome.” Hoewel er tegenwoordig ook genoeg scholen zijn die zelfs dat niet meer aandurven, in deze tijd van aanslagen.
Maar op het Menciaz zijn ze wel wat gewend. Zeven jaar lang ging Janssen met een groep vierdeklassers naar Gambia, om ontwikkelingsprojecten te bezoeken. Maar toen de samenwerking tussen de Gambiaanse en Nederlandse ontwikkelingswerkers spaak liep, kwam daar helaas een einde aan.
Toen kwam het idee om naar Marokko te gaan. Eigenlijk was het de leraar wiskunde Houssaine Lhasni, een geboren Marokkaan, die het voorzichtig voorstelde. Een kennismaking met zijn moederland, dat leek hem wel wat, vertelt hij. Het zou misschien wat vooroordelen wegnemen. In Zundert woont een relatief grote Marokkaanse gemeenschap, maar iedereen weet dat er geen sprake is van warme contacten met de autochtone bevolking.
Verrassend genoeg stuitte hij op weinig bezwaren van de ouders, vertelt Janssen. Bijna dertig leerlingen schreven zich in voor de reis. Vooral de kamelentocht in de woestijn was een trekpleister.
Het doel van de reis formuleerde de docent als volgt: kennis nemen van de bevolking en cultuur van de Berbers, Arabieren en Saharavolkeren. En de verschillen en overeenkomsten zien van leeftijdsgenoten op een Marokkaanse school.
Op papier stond het mooi, lacht hij. Maar hoe zou het in de praktijk gaan? Vooral Houssaine Lhasni was zenuwachtig. Eigenlijk bleef hij dat de hele reis. Hij voelde het als zijn verantwoordelijkheid dat alles goed zou gaan. En dat de leerlingen een positieve indruk van zijn geboorteland zouden krijgen.
Maar hij had zich voor niks zorgen gemaakt.
Janssen: “De reis heeft aan al onze verwachtingen voldaan. Ik denk zelfs dat het alle verwachtingen heeft overtroffen. De leerlingen waren enthousiast over de schoonheid van het land en de vriendelijkheid en gastvrijheid van de Marokkanen. Ze hadden er echt plezier in om door het land te reizen. Ze waren niet bang om op eigen houtje de medina in te gaan. Het bewees dat er geen angst voor de omgeving was. Ze voelden zich echt op hun gemak. “
Ook Houssaine is opgetogen. “De leerlingen vonden het echt geweldig. Ik ben er trots op dat ze de kwaliteiten hebben om zich zo goed aan te passen aan de omgeving. En dat ze ervaren hebben dat er overal goede mensen zijn. Ik denk wel dat ze nu wat genuanceerder over Marokkanen zullen denken.” Een van de hoogtepunten van de reis was het bezoek aan zijn familie in Meknes. De leerlingen werden ontvangen met een typische Marokkaanse lunch. “Dat vond ik echt heel bijzonder en hartverwarmend.”
Andere hoogtepunten waren volgens Janssen de kamelentocht onder de sterrenhemel in de Saharawoestijn en het bezoek aan een middelbare school in Meknes. De leerlingen uit Zundert werden met open armen ontvangen door de Marokkaanse scholieren. Janssen: “Het was fantastisch om te zien hoe spontaan en vriendelijk ze op elkaar reageerden.”
Op de vraag of de docenten van plan zijn om volgend jaar weer een schoolreis naar Marokko te organiseren, knikken ze allebei geestdriftig ‘ja’’. Janssen: “Dat is een volmondig ja! Met alle liefde zelfs!”