Afgelopen week klaagden schaatsers over de ijskwaliteit van Thialf. De ijzers raakten beschadigd en er ontstonden vlekken op de schaatsen. Wat zijn die vlekken precies, en hoe ziet het perfecte kunstschaatsijs eruit?

De structuur van schaatsijs is kwetsbaar. Op het moment dat de PH-waarde, de zuurtegraad van het ijs, niet nauwkeurig genoeg gemeten wordt, kan het metaal van de ijzers beschadigen. ”Waarschijnlijk zijn de vlekken bij Thialf veroorzaakt door een vorm van corrosie (roestvorming). Als je op een te zure ondergrond schaatst, dan worden je ijzers aangetast. Alle soorten metalen zijn gevoelig voor corrosie, alleen in verschillende mate”, vertelt Anne Martine van Bijnen, docent scheikunde.

Te hoge PH-waarde
De PH-waarde hoger maken nadat de vlekken ontstaan zijn, heeft geen zin meer. Van Bijnen: ’’Het proces zou dan omgedraaid worden, waardoor de corrosie die ontstaan is, terugdraait. Dit neemt echter niet de beschadiging van de ijzers weg.’’

Het perfecte schaatsijs
Maar wat verstaan we dan wel onder perfect schaatsijs? Van Bijnen:‘’Voor de dikte van het ijs heeft de schaatsbond natuurlijk vaste regels, maar qua structuur lijkt het mij dat het ijs niet te compact moet zijn, maar ook niet te slap.’’ Volgens Van Bijnen zorgt te compact ijs ervoor dat je schaats niet goed in het ijs kan glijden, terwijl te slap ijs er juist voor zorgt dat je er doorheen zakt.

Het is van belang dat de PH-waarde van het ijs heel nauwkeurig wordt bijgehouden. Wordt dat niet gedaan, dan kan dat grote gevolgen hebben voor de schaatssport.