De wegwedstrijd voor mannen is zondag verreden en daarmee is het WK wegwielrennen in Innsbruck klaar. Veel Nederlands en Europees succes, want buiten de Australische winnaar van de mannentijdrit Rohan Dennis blijft al het goud in Europese handen. Daarmee is het maar de vraag of wielrennen een wereldsport is.

Hoofdredacteur van het grote Nederlandse wielermedium Wielerflits Maxim Horssels is net terug uit Oostenrijk: “De UCI (Union Cycliste Internationale) is al jaren bezig met het internationaliseren van de wielersport. Het hoofdkantoor van de UCI sponsort en leidt jonge wielertalenten uit alle windstreken op. Een voorbeeld van zo’n talent is Daniel Teklehaimanot uit Eritrea, die in de Tour de France van 2015 enkele dagen de bolletjestrui droeg omdat hij de meeste bergpunten had.” Dit is pas het begin van de UCI plannen, zegt Horssels, want in de toekomst zullen er ook opleidingscentra komen in de andere continenten dan Europa.

Het WK zelf

Het WK wegwielrennen in Innsbruck is de meest internationale wielerkoers van het jaar. “Nu hebben toplanden als België en Nederland maar acht deelnemers. Landen die het absolute topniveau niet aan kunnen tippen, zoals Paraguay, Mongolië en Iran, hebben dan toch een ploeg. Tenminste als de nationale bond de reis en de materialen kan betalen. De UCI kan geen reddende hand hierin bieden, de bond moet het betalen.”

Harde cijfers

Toch is de internationaliteit ook daar bij het WK beperkt. Waar Europa bij de mannen met 30 en bij de vrouwen met 31 landen sterk is vertegenwoordigd komt geen ander werelddeel in de buurt van tien vertegenwoordigde landen met wielrenners.

Ook qua aantal wielrenners is het verschil groot, de wegwedstrijd en tijdrit zijn hier samengevoegd. Qua mannelijke Europese wielrenners telt dit WK er 164, het tweede continent is voor Zuid-Amerika en Oceanië, met beide veertien wielrenners. Azië en Noord-Amerika hebben elf wielrenners, Afrika heeft er slechts vijf.

 

Verdere toelichting op afbeelding hierboven: Elf van de zeventien Afrikanen is trouwens Zuid-Afrikaans. In Oceanië is Australië de grootste speler met 34 renners. De VS en Colombia krikken samen hun eigen continent op met zeventien coureurs.

Europese dominantie

De grote voor- en najaarsklassiekers, de Giro, de Tour en de Vuelta, zijn allemaal wielerrondes op het Europese vasteland. Deze wedstrijden zijn deel van de World Tour, de verzameling van grootste wielerkoersen. Zeven World Tour wedstrijden zijn buiten Europa, dertig binnen.

“Na World Tour wedstrijden heb je wedstrijden van de Hors categorie en van categorie 1 en 2. Die wedstrijden hebben vooral minder aandacht vanwege het deelnemersveld. WorldTour-ploegen moeten verplicht meedoen aan elke wedstrijd van de World Tour, bij andere wedstrijden niet. Minder grote kanonnen aan de start.”

De World Tour kan uitgebreid worden. “De Ronde van Californië is nu ook toegevoegd en is groeiende als mooie rittenkoers voor klimmers. In Qatar en Abu Dhabi zijn rittenkoersen bij uitstek voor topsprinters als Cavendish, Kittel en Kristoff.”

San Luis

“Een andere niet-Europese koers die potentie heeft is de Ronde van San Luis. Die koers is vroeg in het seizoen in de maanden na de jaarwisseling, de ronde duurt een week en is in de gelijknamige Argentijnse regio. Quick-step en Lotto-Soudal doen daar als ploegen mee.

De grote sprinter van Quick step (Fernando Gaviria) won er enkele etappes. ”Misschien wordt dit in de toekomst een populaire koers die net als Californië op de internationale wielerkalender met vetgedrukte letters komt te staan.

Internationale ploegen achtervolgd door belangen

Nederlandse, Belgische en Franse ploegen hebben vaak sponsors uit eigen land en daarmee ook veel renners uit eigen land. “Het Zuid-Afrikaanse Team Dimension Data is daarin een uitzondering. Buiten die ploeg zijn de echte niet-Westerse ploegen continentale ploegen die vaak maar zestien renners onder contract hebben.

‘Cultuurclash’

Ze zijn er wel volop maar door gebrek aan geld, vraag en talent dus niet op WorldTour-niveau. Al zijn renners als Teklehaimanot en de Japanse Fumiyuki Beppu wel beroemdheden in eigen land. Vaak blijven jonge renners alleen rijden in eigen land vanwege de cultuurclash met Europa. Het onbekende Europa is een grote stap.”