Door haar pittige uitspraken en dominante persoonlijkheid is Gwenda Nielen (39)
een van de meest besproken deelnemers van Expeditie Robinson 2018. Afgelopen donderdag ziet televisiekijkend Nederland hoe haar kampgenoten haar naar huis stemmen. Nielen, in het dagelijks leven majoor bij de Landmacht, deelt haar ervaringen over het survivalprogramma.

Heb je spijt van uitspraken die je hebt gedaan op het eiland?
“Nee helemaal niet, want ik weet zelf in welke context ik het heb gezegd. Mij werd bijvoorbeeld gevraagd: ‘Wat dacht je toen je Donny Roelvink zag bij de eerste proef?’. Ik gaf gewoon eerlijk antwoord. ‘What the fuck doet die gast eigenlijk?’, is het eerste wat in me op kwam. Dat zegt meer iets over mij dan over Donny. Het werd gewoon in een grappige context geplaatst en dat is de hele sensatie van het programma.

Zijn er eigenlijk dingen die je niet mag zeggen of doen tijdens de expeditie?

“Je mag niet in beeld zonnebrand opsmeren, want het past niet bij het programma om dat te laten zien. Ieder mens snapt wel dat je zonnebrand nodig hebt als je op het heetst van de dag aan een paal moet gaan hangen. Dit werd ook gebruikt als truc wanneer een expeditielid niet wilde dat iets in beeld kwam. Dan ging hij of zij heel ‘casual’ in beeld zich in staan smeren, omdat ze wisten dat het er dan uitgeknipt zou worden. Verder is er nog een EHBO-kistje, en zijn er een paar basisregels zoals in het dagelijks leven. Je mag bijvoorbeeld absoluut geen fysiek geweld gebruiken. Dan word je meteen het programma uitgezet.”

Gwenda roept voorafgaand aan de Expeditie via Facebook op om op haar te stemmen

Ben je je erg bewust van de camera’s die alles filmen wat je doet?
“In het begin wel, maar dat ebt snel weg. Je bent in een heel andere situatie dan normaal en daar maakt die camera ook deel van uit. Je merkte wel verschil tussen de mensen voor wie camera’s nieuw waren en voor wie het doodnormaal is. Degene die vaak voor de camera staan weten beter hoe ze zich moeten gedragen om hun image goed moeten houden.”

Waren jullie verplicht te biechten?
“Ze verwachten dat je elke dag even een confessional maakt. Hiervoor kregen we ieder een eigen SD-kaart waar we die mee op konden nemen, anders was er de mogelijkheid om elkaars biechten te beluisteren. Zelf had je de keuze of je het alleen wilde doen, of dat je een producer wilde die vragen aan je stelde.”

In hoeverre word je dan geregisseerd in wat je moet zeggen of doen?
“Er loopt een producer op het eiland rond die ons soms probeerde te stimuleren om dingen te doen. Het is natuurlijk niet leuk om te kijken naar mensen die alleen maar op een strand rondhangen. Soms zei hij iets van: ‘Is het niet handig als jullie een krabbenval gaan maken?’ We gingen weleens met een dergelijk voorstel akkoord, maar als we geen zin hadden, zeiden we gewoon: ‘Ga lekker zelf een krabbenval maken, als hij af is horen we graag waar die ligt.’’’

Er gebeurt natuurlijk veel meer dan wat de kijker te zien krijgt, geeft het wel een reëel beeld?
“Wat je te zien krijgt, is ook echt gebeurd. Het is alleen niet helemaal chronologisch. Soms gebruiken de makers shots die op een ander moment gemaakt zijn, maar die passen gewoon heel goed in de scène die wel wordt uitgezonden.”

”In werkelijkheid gaf Donny na 3 minuten al op”

Gwenda doet de hangproef thuis nog eens dunnetjes over

Dus drama en spanning wordt er soms in geëdit?
“Ja, natuurlijk. Bijvoorbeeld de tweede kapiteinsproef, toen we in die paal moesten blijven hangen. Na de edit lijkt het alsof Donny Roelvink net iets korter in de paal hangt dan Tony Peroni Junior en ik. In de werkelijkheid liet Donny zich al na drie minuten vallen en hebben Tony en ik daar nog twintig minuten gehangen. Zo ging het ook bij een paar andere proeven.”

Denk je dat je een bepaald imago krijgt door de editing van het programma?
“Ja heel erg, ik kreeg zelfs twijfels over mezelf toen ik het terug keek. Wie ik ben in het echte leven en wat op tv te zien is, komt maar voor een heel klein deel overeen. Natuurlijk ben ik wel gedreven en dominant, maar ik heb ook een gevoelige kant. Nou, die kant komt amper naar boven. Ik snap dat mediamakers zich graag bij een stereotype aansluiten, want dit werkt het beste op de emoties van de kijkers. De ene persoon wil me eruit hebben omdat ik een ‘heks’ ben en de ander wil juist dat ik erin blijf door mijn uitspraken. Zo werkt televisie nou eenmaal.”

Denk je dat de programmamakers jou de verhaallijn van de ‘bitch’ hebben gegeven?
“Ik denk eerder die van het stereotype militair. Op tv communiceer ik met weinig woorden, ben ik direct, serieus en een harde werker. Je krijgt niet echt de menselijke kant van mij te zien in het programma. Ik ben de belichaming van een militair voor hen.”

Waarom komen een aantal expeditieleden van jullie kamp bijna niet in beeld vergeleken met bijvoorbeeld jou en Jan Bronninkreef?
“Er zijn twee fulltime productiemedewerkers die de verhaallijnen maken. Zij kijken aan de hand van het materiaal wat ze binnen krijgen welke verhaallijn ze willen creëren. Tot nu was dat vooral die van mij. Ze hadden ook best een ander verhaal kunnen maken, want er werd niet alleen over mij geroddeld. Er is ook met mij besproken om Sandra Spreij eruit te stemmen en dat laten ze dan weer niet zien. Ze zoeken beelden bij de verhaallijn met het meeste succes. Jan is natuurlijk een type op zich. Hij krijgt meer zendtijd omdat hij heel likeable is, mensen worden snel fan van hem.”

Hoe is de nazorg als je de expeditie verlaten hebt?
“Ik werd toevallig vorige week gebeld door de psycholoog van het programma. Die belde me op om te vragen hoe het ging nu alles op tv te zien is. Dat is echt top. We zijn ook uitgenodigd bij het Televizier-Ring Gala, dus we blijven wel deel uitmaken van de expeditie familie.”

‘Jij bent de grootste kankerhoer die ooit op tv is geweest’

Dat is natuurlijk de leuke kant van op televisie zijn, maar heb je ook moeite met de bekendheid?
“Ik heb er niet echt moeite mee, want ik krijg ook veel leuke berichtjes. Soms krijg ik wel heftige DM’s op Instagram met allerlei geslachtsdelen en ziektes erin. Een van de ergste die ik heb gehad is ‘jij bent echt de grootste kankerhoer die ik ooit op tv heb gezien.’ Dat doet me geen pijn, want dat zegt meer over diegene dan over mij. Mijn moeder heeft er wel moeite mee, die kan er soms nachten van wakker liggen. Daar had ik niet over nagedacht, dat het ook een effect zou hebben op mijn naasten.

Wat raakt jou dan wel?
“Ik baal ontzettend van de uitspraken van Soundos El Ahmadi bij Eilandpraat. Daar vertelt ze dat ze het wel kan begrijpen dat Aisha Echteld, Corry Konings uitscheldt. ‘Aisha was gewoon moe en had weinig gegeten dat kan gebeuren,’ beredeneert Soundos daar dan. Vervolgens laat ze zich dan wel uit over mij dat ik ‘dictatortje’ aan het spelen ben. Dan denk ik: Soundos, je hebt het spelletje vorig jaar ook gespeeld, je weet hoe het programma in elkaar zit. Dat vind ik echt jammer.”

”Ik heb geen vrienden of vijanden overgehouden aan de expeditie”

Het voltallige kamp van de onbekenden, met helemaal rechts Gwenda

Heb je vrienden aan het programma over gehouden?
“Ik vind het lastig om te zeggen. We hebben het in juni opgenomen en omdat het nu wordt uitgezonden hebben we nog veel contact met elkaar. Of het echt tot vriendschap heeft geleid weet ik pas over een jaar of twee. Ik ben wel bij Jan en zijn familie op bezoek geweest en met Sandra heb ik ook nog regelmatig contact, maar ik weet natuurlijk niet of dat op de lange termijn zo zal blijven.”

Je zit wel een aantal weken 24 uur per dag met die mensen samen, dat lijkt me intensief. Heb je dan geen speciale band opgebouwd?
“Ik ken het een beetje vanuit mijn militaire ervaring. Als we op missies gingen naar Afghanistan maakte je ook van alles mee met elkaar, maar je zit in zo’n andere situatie dan thuis. Ik heb met die mensen nog wel contact maar niet per sé vriendschappen. Wanneer je terugkomt van de expeditie ben je ook weer toe aan je eigen omgeving. Ik heb er tot nu toe dus nog niet echt vrienden of vijanden aan overgehouden.”

Ik weet dat je niet veel mag zeggen over het verdere verloop van de expeditie, maar als je drie woorden mag gebruiken om het te omschrijven, welke zouden dat dan zijn?
“Daar heb ik er eigenlijk maar één voor nodig en dat is heftig. Nog heftiger dan de voorafgaande afleveringen.”

Door Roy Stevens en Demi van Herpen