Daniel Peperkamp en Bas van Krugten

Na een korte vlucht van zo’n vier uur landden we deze middag in Tel Aviv. De zon schijnt bij aankomst via de ramen van het vliegveld op onze gezichten en beiden zijn we erg benieuwd naar wat deze stad ons allemaal te bieden heeft. Een taxiritje van 30 minuten brengt ons van de luchthaven Ben-Gurion naar de sfeervolle wijk Jaffa. Het vroege opstaan heeft er flink ingehakt en daarom is het tijdens het begin van de taxirit ook muisstil. De chauffeur begint halverwege een verhaaltje te vertellen waarom Tel Aviv nu zo’n geweldige stad is en zo komt het gesprek langzaam op gang. Al snel slaat het gebrek om, althans de chauffeur begint van uit het niets te vertellen dat hij het echt niet moet hebben op zogenoemde ‘Arabs’. “They are like a disease. They hate everybody; jews, christians. Just everybody.” Hij doelt hier op moslims en dat roept vragen bij ons op. Volgens de chauffeur is het de bedoeling dat ze zo snel mogelijk wegwezen uit zijn mooie land. Zijn leger is het beste van de wereld en niemand maakt een schijn van kans. Als we hem vragen hoeveel inwoners Israël precies heeft antwoordt hij: ‘’Israël is a small country with only eight million people, but we are one strong unity. We have an army of eight million people.’’

In Israël heeft iedereen dienstplicht, jongens en meisjes. Iedereen weet hoe een machinegeweer werkt en wat hij of zij precies moet doen in geval van nood. Aankomende week zullen wij ons hier verder in verdiepen. Hoe is het als je leven op je 20e volledig omgegooid wordt?

Wordt vervolgd.