‘’Ik vind het asociaal, wij werken ook gewoon keihard”, zegt mbo’er Pien Gommers. Mbo’ers zijn namelijk officieel geen ‘studenten’. Het worden ‘deelnemers’ genoemd. Mbo’ers hebben daardoor bepaalde privileges niet, die studenten wel hebben zoals studenten korting in winkels of bioscopen. Maar misschien niet voor lang meer…

Ingrid van Engelshoven, minister van Cultuur, Onderwijs en Wetenschap (OCW), heeft namelijk een wetsvoorstel opgesteld waarin staat dat mbo’ers ook onder de groep ‘studenten’ gaan vallen. Het volk heeft nu 6 weken om haar mening te geven over dit voorstel, en daarna wordt er door de regering bepaald of het doorgezet gaat worden dat mbo’ers nog steeds geen korting krijgen op een kaartje voor die leuke film.

Waarom?

Maar waarom komt daar nu opeens verandering in? ‘’Minister van Engelshoven vindt het heel belangrijk om het verschil tussen studenten dat op dit moment dus nog is, gelijk te trekken.’’ Maar dat gaat niet zomaar. ‘’Een wet maken of wijzigen is een heel proces”, zegt de woordvoerder van minister van Engelshoven.

Zijn studenten van het hoger onderwijs het daar mee eens?

Isabelle van den Broek (18 jaar, hbo): ‘’Mbo’ers volgen een soortgelijke opleiding alleen op een ander niveau. Dit niveau wordt niet zelf gekozen maar bepaald door je resultaten. Een mbo’er werkt naar hetzelfde doel toe als een hbo’er en zou dus ook hetzelfde behandeld moeten worden.’’

Mika van der Zanden (18 jaar, universiteit): ‘’Aangezien je minimaal een mbo-diploma moet hebben om niet meer leerplichtig te zijn, vind ik dat het geen studenten moeten zijn. Een student ben je vrijwillig en een mbo-opleiding moet je hebben gehad, dus vind ik dat het nog deelnemers zijn.’’

Pleun Eeken (19 jaar, hbo): ‘Mbo’ers doen ook gewoon een vervolgopleiding en studeren dus. Waarom is het op een ander niveau opeens niet studeren?‘’

Lorin Gûntekin (18 jaar, hbo): ’’Ik vind dat mbo’ers ook studenten moeten zijn, want zij verdienen erkenning en daarnaast leren ze ook voor een vak net als hbo’ers.’’

En wat vinden mbo’ers zelf van het feit dat ze nog geen studenten zijn?

Pien Gommers (18 jaar, mbo): ‘’Ik voel mezelf wel een student, alleen ik vind het niet echt eerlijk dat we niet als student gezien worden, omdat wij ook hard werken. Sommige mbo’ers werken zelfs harder dan studenten die hogerop studeren omdat we langer ons best moeten doen om ergens te komen. Je hebt ook mensen nodig in de praktijk waarvoor je best veel moet leren. Ook gewoon mbo-scholen waar je veel theorie moet leren om verder door te kunnen studeren. Aan de ene kant voel ik me geen student omdat al mijn vrienden wel ‘echte studenten’ zijn, en ik dus mbo doe en me dan een beetje minder voel. Maar aan de andere kant voel ik me wel een student, omdat ik juist al die vrienden heb en ook gewoon het studentenleven leef met feesten en al… en gewoon studeren natuurlijk. Ik vind het een beetje een mix van beiden maar vind het lullig dat ze ons zo groeperen.’’

Joey van den Broek (20 jaar, mbo): ‘’Ik vind het nergens op slaan dat wij niet als studenten worden gezien. Er zijn genoeg belangrijke mensen die nu veel geld verdienen en niet eens gestudeerd hebben.’’

Rem ter Haar (19 jaar, mbo): ‘’Het boeit me eerlijk gezegd niet echt veel, maar het lijkt me logisch dat we wel studenten worden genoemd. We volgen namelijk ook gewoon een opleiding om later een baan te vinden.’’

Fonds

Een ander onderdeel van het wetsvoorstel is dat er een fonds komt van 10 miljoen euro voor mbo’ers die studievertraging oplopen buiten hun schuld. Bijvoorbeeld wegens ziekte, zwangerschap, beperking of gebrek aan geld. Als zij daardoor moeten stoppen met hun opleiding maar wel nog studiegeld moeten betalen, wordt die schuld met dat fonds vergoed.

Kayleigh Jansen (24) kan maar al te goed vertellen waarom dat zo belangrijk is. Zij heeft vorig jaar februari moeten stoppen met school omdat haar dochter van 2 jaar epilepsie heeft overgehouden aan een hersenvliesontsteking. Ze deed een voltijdopleiding maar door de vele ziekenhuisbezoekjes voor haar dochter moest ze stoppen met school. Daardoor heeft ze een studieschuld opgebouwd. ‘’Ik moest toen wel een lening bij DUO aanvragen omdat ik anders gewoon niet rond kwam. Ik kon mijn schoolgeld en mijn boeken niet betalen. Zonder lening was het gewoon niet mogelijk om naar school te gaan.’’ Haar school tolereerde dit niet: ‘’Op een gegeven moment zeiden ze dat ik maar iemand anders moest gaan regelen die met mijn dochter naar het ziekenhuis zou gaan.’’ Ik snap het wel, maar aan de andere kant willen ze wel heel graag dat alleenstaande moeders naar school gaan. Ik kies er niet voor dat mijn dochter ziek wordt en ik 70% afwezigheid heb.’’

Diana Hofman is een aantal jaar geleden ook tijdelijk gestopt met school wegens haar zwangerschap. Ze zat in het 3e jaar van het mbo toen ze zwanger werd. ‘’Ik vind dat ze veel meer per leerling moeten kijken hoe de situatie is. Het is eigenlijk te gek voor woorden om te betalen voor het onderwijs dat je niet volgt, als de reden buiten je macht valt. Ik was zelf 19 en het was niet gepland, maar dat soort dingen gebeuren gewoon. Ik heb er ook geen seconde over getwijfeld om het weg te laten halen omdat ik nog bezig was met school. Ik vind dat mbo’ers daar net zo goed recht op hebben. Ik ben als ervaringsdeskundige daar helemaal voor. Of je nou tienermoeder bent of niet, er worden gewoon dezelfde eisen gesteld aan moeders als aan meiden die geen kind hebben. Het is natuurlijk je eigen keuze en verantwoordelijkheid om een studie te beginnen terwijl je al moeder bent. Je weet van te voren dat daar veel bij komt kijken. Maar het begrip is soms ver te zoeken.’’