Take Zonneveld (21) beleefde in augustus 2018 misschien wel één van de mooiste weken van zijn leven. Op zijn eerste EK presteerde de paralympiër het om Berlijn te verlaten met twee medailles in zijn disciplines. Een bronzen medaille om zijn nek voor kogelstoten en een zilveren voor speerwerpen. Mede dankzij die prestaties traint Zonneveld sinds november 2018 fulltime op sportcentrum Papendal.

Het is donderdagochtend half negen als Zonneveld met zijn auto voor de deur staat. Gehesen in zijn trainingspak staat er weer een intensieve dag op hem te wachten. Drie keer per week rijdt de jonge atleet vanuit Schiedam op en neer naar sportcentrum Papendal, zo ook vandaag. Daar midden in de Veluwse bossen van Arnhem is Zonneveld hard aan het werk om in 2020 te kunnen schitteren op de Paralympische spelen in Tokio.

Wereldranglijst

De afgelopen jaren stond school nog op de eerste plaats bij Zonneveld. Zo rondde hij de mbo niveau 3 opleiding tot meubelmaker af en besloot hij daarna nog een eenjarige niveau 4 opleiding in de scheepsindustrie te doen. “Het is helaas niet zoals bij voetbal dat je na je loopbaan klaar bent en kunt genieten van al je geld. Ik zal na mijn carrière gewoon weer aan de bak moeten. Vandaar dat ik school de afgelopen jaren op de eerste plaats heb gezet.”

Nu zijn de rollen dus omgedraaid en ligt de focus van de atleet volledig op zijn sport. Zonneveld heeft samen met zijn coach een duidelijk plan opgesteld. “Voor nu is het grootste doel om het WK in Dubai van 2019 te halen, daarna kijken we pas naar de Spelen. Voor het WK moet ik in mijn disciplines minimaal zesde van de wereld staan. Als straks in maart het wedstrijdseizoen begint, kunnen we de wedstrijden uitzoeken waarmee ik op de wereldranglijst kan komen te staan.”

Om kwart voor tien rijdt Zonneveld het terrein van Papendal op. Een parkeerplaats uitzoeken, sporttas uit de auto en snel naar binnen. Terwijl de speerwerper annex kogelstoter zijn spieren zorgvuldig opwarmt, valt de lege zaal op. “De valide sporters zijn op trainingsstage in Zuid-Afrika en mijn trainingsmaatje Lara is vanochtend naar de dokter. Lara is ook een paralympiër en doet net als ik aan kogelstoten, het is fijn om normaal gesproken met haar samen te kunnen trainen. We kijken goed naar elkaar en kunnen zo echt veel van elkaar leren.”

Op het lijf geschreven

Als de warming-up er eenmaal op zit, stapt coach Arno Mul de zaal binnen en kan de trainingssessie beginnen. Vandaag staat speerwerpen op het programma. Terwijl Zonneveld fanatiek aan het werpen is en alle aanwijzingen opvolgt, vertelt Mul over de kansen van de jonge Paralympiër. “Take is erg talentvol in dit onderdeel, er zijn weinig mensen die zo makkelijk een speer kunnen raken. Het is alleen jammer dat bij speerwerpen twee klassen zijn samengevoegd. Daarom moet Take concurreren met mensen die soms vijftien centimeter langer zijn dan hem. Dat maakt het een stuk lastiger, waardoor zijn kansen worden verkleind.”

Kogelstoten is daarentegen een ander verhaal. Zonneveld heeft vertrouwen in die zesde plaats op de wereldranglijst. “Als ik terugkijk op vorig jaar, waarin ik een lange tijd zesde heb gestaan, denk ik dat het wel moet lukken. Nu ik train op Papendal maak ik ook duidelijk vooruitgang, ik schat mijn kansen daarom zeker goed in.” Ook coach Mul is stellig: “Op kogelstoten moet hij het echt halen. Dat neemt niet weg dat hij zich nog moet verbeteren, want de limieten zijn streng. Sinds hij hier traint zijn we ook begonnen met een nieuwe techniek. Die zogenoemde draaitechniek is hem op het lijf geschreven. Alles wat hij fout deed bij de oude techniek, valt in het niet door deze andere, nieuwe manier van stoten.”

Om half twaalf zit de eerste sessie van vandaag erop. Zonneveld en Mul nemen even rust en maken zich vervolgens klaar voor de tweede sessie van de dag. Trainen, eten, slapen en herhalen. Zo omschrijft coach Mul het. En dat is precies hoe het is, want morgen is Zonneveld weer op Papendal te vinden. De jonge paralympiër uit Schiedam leeft het leven van een echte topsporter, zijn beperking doet daar niets voor onder.