De wedstrijd Saoedi-Arabië tegen Maleisië werd afgelopen week gestaakt wegens vuurwerk en rookbommen op het veld. Het nieuwe team van bondscoach Van Marwijk kwam met 2-1 op voorsprong in de laatste minuten. De harde kern van de tegenstanders was het hier niet mee eens en besloot het heft in eigen handen te nemen. In september heeft de harde kern van Willem II vak E omgedoopt tot ‘harde kern’ vak.

Dit vak van de trouwe supporters van de Tilburgse voetbalclub ligt naast het vak waar de uitsupporters zitten. Dit leidt regelmatig tot confrontaties.

Dennis* is van kinds af aan fan van Willem II. “Ik kom al sinds 1994 in het Willem II stadion om mijn club te steunen. Je kunt wel stellen dat de liefde voor de club er met de pap lepel is ingegoten bij mij. In de jaren ‘90 waren de hooligans van de club heel anders dan vandaag de dag. Vroeger waren de hooligans ook de harde kern van de supporters. Ze kwamen vol trots in supporterskleding naar wedstrijden toe en maakten toen al veel lawaai en stennis. Ik denk dat dit vroeger meer was om de tegenstanders te intimideren en imponeren. Er werd toen ook al vaak gevochten, misschien wel meer dan nu, maar dat was nog altijd iets voor mensen die slecht tegen hun verlies kunnen.

Buiten bier drinken, wordt er ook vaak drugs gebruikt tijdens zo’n wedstrijd.

Tegenwoordig is het heel anders. Je hebt de pet- en sjaalmensen: dit zijn trouwe clubsupporters die echt komen kijken voor het voetbal en de gezelligheid van het samen zijn. Daarnaast heb je de hooligans. De hooligans van vandaag zijn mensen met niks te verliezen en een natuurlijke aversie voor de politie. Zij gaan naar voetbalwedstrijden om voor opschudding te zorgen, drugs te gebruiken of om voor de kick te vechten. Deze mensen staan vaak onderaan in de maatschappij, hebben geen opleiding genoten of het is simpelweg hoe zij opgevoed zijn. Het is kort gezegd wel het stereotype voetbalhooligan.

Ikzelf zit tussen beiden in. Ik ga zeker niet naar het stadion om ruzie te zoeken, maar soms kom je het tegen. Aan het begin van de wedstrijd merk je of het vechten wordt of niet, want er staat dan al politie of een militaire eenheid klaar. Als na zo’n wedstrijd dan de pleuris uitbreekt, gebeurt er veel in één keer. De politie kan geen onderscheid maken tussen mensen die leuk een dagje voetbal gaan kijken met hun (klein)kinderen en de mensen die uit zijn op vechten. Als ik dan zie dat er een opaatje wordt geduwd door de ME kan ik daar heel woedend om worden. Als ik dan gedronken heb, meng ik mij vaak in die situatie. Ik kan wel een duwtje hebben, maar zulke mensen kunnen niets beginnen op zo’n moment. Mijn boosheid neemt het dan over van het rationeel denken. Het komt ook wel eens voor dat ik niet gedronken heb. Het heeft dan geen zin om een gesprek te beginnen met de politie, maar wel om die meneer zo snel mogelijk uit de mensenmassa te krijgen. Buiten bier drinken, wordt er ook vaak drugs gebruikt tijdens zo’n wedstrijd. Veel hooligans gebruiken drugs, wanneer ze naar de wedstrijd kijken. Meestal gebruiken ze dan cocaïne, xtc of speed. Ik zie het nut daar niet van. Met een biertje ben ik tevreden.”

*Dennis is een pseudoniem