Dansschool UC Dance presenteert 3en 4 oktober haar theatershow Nobody’s Perfect. Laura Govers, de eigenaresse van de dansschool, is bekend met alle valkuilen die de sport bevat en legt ons het grote verschil tussen danswedstrijden en optredens uit.  

Laura is van alle markten thuis. Ze geeft les in streetdance, wat eigenlijk een verzamelnaam is voor modern, jazz, klassiek, Latin, hiphop en nog veel meer dansen. Deze danssoorten beheerst ze ook allemaal. ‘’Ik zal nooit zo goed worden als iemand die dag in dag uit dezelfde dans beoefent, maar ik ken en kan ze allemaal goed genoeg om er les in te geven.’’

Van klassiek naar hiphop
Laura is haar danscarrière begonnen met klassieke dans, daarna is ze overgeschakeld naar jazz. Deze danssoort heeft redelijk veel weg van klassiek. ‘’Ik stond bij de eerste les nog wel als enige met mijn roze tutu’tje in de groep. Alles wat heel sierlijk was, moest ineens allemaal heel geflext, dus dat was een hele omschakeling. Vervolgens maakte ik de stap van jazz naar streetdance en hiphop. Toen merkte ik dat er ineens een hele erge flow in zat en dat je dus moet loslaten, dat is heel moeilijk. Het mag niet meer hard en geplaatst. Het is echt een kwestie van kei hard oefenen.’’

Perfectie
Laura danst inmiddels niet meer zelf en geeft alleen nog maar les. Vroeger deed ze vaak mee aan wedstrijden zoals het NK, met haar eigen dansschool houdt ze het alleen bij de optredens. Maar wat is precies het verschil tussen trainen voor een wedstrijd of trainen voor een show?

‘’Qua voorbereiding zit er niet zoveel verschil in aangezien je traint voor perfectie. Je moet voor zo’n theatershow wel meer werken aan je gezichtsuitdrukking. In een show moeten natuurlijk wel emoties worden verwerkt aangezien je een verhaal vertelt en je je publiek moet amuseren. Voor een wedstrijd is dat minder van belang.’’

Dansen als individu
Laura werkt tijdens de trainingen met livemuziek. Dit is volgens haar een hele opgave aangezien daar zo nu en dan wel eens dingen foutgaan. ‘’Het komt wel eens voor dat de band een couplet overslaat. Ja, en dan sta je daar, niet wetend wat je moet doen. Dan komt dus het punt waarop je moet improviseren en dat is erg lastig. Dus dat is wel een ding waar je tegenaan loopt. Het scheelt bij theatershows ook wel dat je jezelf kan zijn, je staat er natuurlijk wel als een groep, maar je danst ook voor jezelf. Als je gaat kijken naar een danswedstrijd bij het NK bijvoorbeeld, dan moet je er echt als groep staan en individueel beteken je niet zoveel.’’

Verplichtingen
Bij wedstrijden moet natuurlijk aan de puntentelling gedacht worden maar ook aan andere verplichtingen. Er moeten altijd bepaalde bewegingen of pasjes in de dans worden verwerkt. ‘’Dit is op zich best leuk hoor maar het beperkt wel je opties. Bij een normale show ben je veel vrijer. Je bent vrijer in de kleding, de soort dans, hoe je de haren van de meisjes doet en in de muziek. Daarom ligt daarbij ook mijn voorkeur. Dansen hoort leuk te zijn, en zo blijft het ook leuk.’’