Een lever of een nier van een varken. Misschien is het binnenkort wel mogelijk. In nieuw Amerikaans onderzoek zijn virussen uit het DNA van varkens gehaald zijn. Hierdoor worden hun organen geschikt voor het menselijk lichaam.

Voorheen bevatte het DNA van varkens te veel virussen om hun organen te transplanteren naar het menselijk lichaam. Deze transplantatiemethode wordt xenotransplantatie genoemd. De methode houdt in dat een orgaan van de ene soort wordt getransplanteerd naar een totaal andere soort. Het afstotingsgevaar is hierbij groot, want het menselijk lichaam heeft namelijk nog niet het vermogen om dierlijke organen aan te nemen.

Nadat het orgaan uit het lichaam is gehaald, is het belangrijk dat het in gebruik blijft. ‘’Met een vernieuwde bewaartechniek wordt de kans op afstoting kleiner’’, zegt Robert Porte, hoogleraar chirurgie aan het Universitair Medisch Centrum Groningen, in een artikel voor de transplantatiestichting. Voorheen werden organen uitgespoeld met een koude, zuurstofloze vloeistof en daarna op ijs gezet. Zwakkere donororganen kunnen hierdoor beschadigd worden en daarna worden afgestoten door het lichaam. Met de nieuwe methode wordt het orgaan doorgespoeld met een zuurstofrijke vloeistof die blijft rondpompen.

Toekomst
‘’Patiënten die nu op een wachtlijst staan voor orgaantransplantatie moeten niet verwachten binnenkort met een varkensorgaan geholpen te kunnen worden’’, waarschuwt medisch bioloog Henk-Jan Schuurman. ‘’Er zijn nog steeds veel problemen met afstotingsreacties tegen de bloedvatbekleding van het varken.’’

Persoonlijk verhaal
Silke Janssen kreeg een nieuwe lever toen ze 23 jaar oud was. Inmiddels is ze 25 en werkt als huisarts in het Amphia ziekenhuis in Breda. Haar leven zag er voor de transplantatie heel anders uit. ‘’Ik had een auto-immuunziekte, hierdoor had ik de hele dag jeuk. Daar moet je mee leren leven, maar dat was niet makkelijk. Zeker in het begin niet. Het vooruitzicht was dat ik twintig jaar op een donororgaan zou wachten. Dat zou ook betekenen dat ik al deze tijd met jeuk zou leven.
Mijn gezondheid ging zo snel achteruit, dat ik gelukkig veel eerder in aanmerking kwam voor een donor.’’

Het nieuwe orgaan is van grote betekenis geweest voor haar verdere leven. Als ze geen nieuwe lever gekregen had was ze er nu waarschijnlijk niet meer geweest. ‘’Het heeft me een nieuw leven gegeven. Letterlijk bijna. Dat realiseer ik me nog elke dag. Toen ik wakker werd, na de operatie had ik ook geen jeuk meer. Wat een opluchting was dat.’’

Als de keuze voor een varkensorgaan aan Silke overgelaten werd zou ze deze wel aannemen. ‘’Waarschijnlijk had ik daar wel even over na moeten denken en me over een drempel heen moeten zetten. Maar als dat m’n enige keuze geweest zou zijn, had ik dat denk ik wel gedaan. Op dat moment is het kiezen tussen die varkenslever of niet meer leven. Dan is een orgaan van een dier helemaal niet meer zo’n probleem in mijn ogen.’’