Als onderdeel van de jaarlijkse Mastboscross in Breda werd dit jaar voor het eerst een trailrun georganiseerd. Ondanks het regenachtige weer stonden er zaterdagmiddag bijna 250 deelnemers aan de startlijn. Organisator Jean Simon Artigas was stomverbaasd over de grote belangstelling.

Tijdens een van de vele trainrun-parcoursen die Artigas zelf liep, ontstond het idee om dit evenement te organiseren. De eigenaar van sportzaak Run2Day sponsort al een paar jaar de Mastboscross. “Erg leuk, maar we waren onderhand wel een beetje op zoek naar vernieuwing. Al snel dacht ik eraan om een trailrun te organiseren; er is namelijk veel vraag naar. In het begin waren veel mensen om mij heen hier best wel sceptisch over. Maar ik heb gezegd: ‘ik organiseer het wel!’”

De afgelopen weken zag Artigas het aantal inschrijvingen voor de trailrun in een rap tempo oplopen. Tijdens de voorinschrijvingen voor de wedstrijd steeg het aantal tot 220. Maar er was ook nog een na-inschrijving. “Dan schrijven zich gemiddeld nog tien tot vijftien procent meer mensen in”, zegt Artigas. “We zullen dus zijn uitgekomen op een totaal aantal van 250 mensen.”

Off-the-road
Om kwart voor drie begonnen deze 250 mensen aan de veertien kilometer tellende run door het Bredase Mastbos. Liefst niet over de begaanbare paden, maar dwars door het bos. Precies dát maakt deze vorm van hardlopen ‘anders’. Bij trailrunning is het de bedoeling dat je zo veel mogelijk ‘off-the-road’ rent: door de wat ruwere, heuvelachtige landschappen. Mensen proberen op deze manier meer van de natuur te kunnen genieten, en focussen zich niet op snelheid maar op hun gevoel. “Het bestaat eigenlijk al heel erg lang”, vertelt Artigas. “Maar pas sinds een jaar of vijf is de sport ook in Nederland populair geworden. Niet gek, want als je goed kijkt heeft Nederland mooie, heuvelachtige gebieden waar je prima kunt trailrunnen.”

‘Pittig’ Mastbos
Deelnemers van de run vinden het Mastbos óók een prima trailrun-locatie. “Het Mastbos is behoorlijk groen, en de heuvels en boomstronken her en der maken de route extra uitdagend”, zegt deelneemster Marijke puffend. “Heerlijk crossweer, dit, overigens.” Ze probeert even op adem te komen bij één van de tussenstops die op de route liggen. Om deelnemers kennis te laten maken met de pittige route, heeft Run2Day voorafgaand een trailrun-clinic gegeven. Artigas: “Hier kwamen veel mensen op af die het gewoon eens wilden proberen. Uiteindelijk vonden veel mensen het leuk, en zijn ze zich meteen gaan inschrijven.”

Gezelligheid en ontspanning
De trailrun is dus niet per se bedoeld voor de doorgewinterde renner. “Het is meer bedoeld om mensen kennis te laten maken met trailrunning”, zegt Artigas. “De snelste tijd neerzetten is voor 95 procent van de deelnemers ondergeschikt. Ze willen de kilometers het liefst ontspannen uitlopen, en zoeken tijdens en na het lopen de gezelligheid op. Zelfs de ‘echte’ trailrunners staan niet te dringen bij de startlijn om zo snel mogelijk het bos in te kunnen sprinten. Een andere insteek dan de mensen die mee doen aan de échte hardloopwedstrijden rondom de Mastboscross dit weekend.”

Kritiekpuntjes
Jong, oud, man, vrouw; de deelnemers zijn divers. En de meesten starten en finishen met een lach op hun gezicht. Er zijn nog wel wat kleine kritiekpuntjes, zo blijkt achteraf. Zo werd de cross uiteindelijk ingekort, omdat Staatsbosbeheer de lopers niet overal toeliet. Artigas is blij met de feedback die hij krijgt. “En mensen enthousiast maken voor deze sport is wel gelukt”, vindt hij. “Op naar de volgende editie!”

 

Wil je weten wat nu eigenlijk het verschil is tussen hardlopen en trailrunnen? Bekijk dan de onderstaande infographic!