Technologie: we kunnen tegenwoordig niet meer zonder. Zo’n 11% van de wereldbevolking heeft een serieuze technologie verslaving. Veelvoudig gebruik van technologie kan een slecht effect op je hebben. Professor Ofir Turel van de universiteit van Californië deed onderzoeknaar mensen met een Facebook verslaving. Wat blijkt, bij deze verslaving komen dezelfde stoffen vrij in je hersenen als bij een cocaïneverslaving. Daarom ga ik de uitdaging aan om een hele dag zonder technologie te leven. Dat betekent geen televisie, laptop of telefoon(met uitzondering van belangrijke telefoontjes). Lees hier hoe het mij afging.

Het was best even wennen toen ik wakker werd. Waar ik normaal even het nieuws van de dag doorkijk, zat ik nu stil voor mij uit te staren. Het eerste probleem waar ik tegenaan liep was dat er een grote treinstoring was waar ik niet van op de hoogte was. Drie treinen later dan gepland zat ik dan eindelijk in de trein. Wat mij erg opviel was dat ik de enige in de coupe was die niet op zijn telefoon keek. Waar ik normaal rustig wakker kan worden met een muziekje, moest ik het nu doen met de verhalen van twee meisjes voor mij. Een van de twee vertelde gepassioneerd over haar nieuwe baan bij een zonnebankstudio. Erg leuk voor de meid maar het interesseerde me precies niks, ik ergerde me eraan. Het idee dat ik hier nog een half uur naar moest luisteren maakte het er allemaal niet beter op.

Enigszins geïrriteerd en anderhalf uur te laat, kwam ik aan op de nieuwsredactie. En het grote vervelen ging officieel van start. Op een journalistieke redactie kan je zonder technologie niks. Dus heb ik mijn dag besteed met het lezen van een boek, kleuren, een potje voetbal en heel veel rondjes lopen. Intens gelukkig werd ik toen mijn baas midden op de dag belde (een belangrijk telefoontje) ik kwam even uit mijn sociale isolement.

Tegen het einde van de dag merkte ik dat ik geïrriteerd raakte van telefoongeluiden van de mensen om mij heen. Ik besloot daarom maar even een powernap op de redactie te houden. Nadat ik weer wakker was geworden moest ik nog twintig minuten. Twintig hele minuten niks doen, ik had daar geen zin meer in. Ik besloot daarom dat die twintig minuutjes toch niks uit zouden maken, en pakte mijn telefoon er eens bij. Dit tot grote hilariteit bij mijn medereactie genoten.

Een dag zonder technologie was niet zozeer lastig maar vooral heel erg saai. Op een redactie heb je gewoon een computer en telefoon nodig anders kan je net zo goed thuis blijven. Ik denk dan ook dat dit niet vol te houden is als je dagelijks naar je werk moet. Ik was tenminste erg blij toen mijn telefoon weer veilig in m’n hand zat. Een kleine verslaving, zo zou ik het wel kunnen noemen.