‘Geocaching’ is een buitenactiviteit waarbij met gps-coördinaten naar een schat gezocht wordt. Zo’n ‘cache’ bestaat uit een klein en afsluitbaar voorwerp zoals een ouderwets fotorolkokertje. Dat wordt in de natuur verstopt. In de cache zit een logboek waar de vinder zijn naam in zet. Vervolgens legt deze de ‘schat’ terug voor de volgende. Wereldwijd zijn er ruim tweeëneenhalf miljoen caches te vinden.

‘Geocache is voor iedereen die graag buiten komt’
Jaap Raffe beheert de website www.allesovergeocache.nl. Hij raakte in 2003 verslingerd aan Geocaching. Jaap heeft inmiddels op de meest afgelegen plaatsen naar caches gezocht. De meest indrukwekkende speurtocht ligt nog vers in zijn geheugen: “Tijdens een rondreis in Amerika heb ik een cache in een vulkaan gevonden. Om daar te komen liepen we eerst drie kilometer door een snikheet lavaveld. Daarna moesten we honderd meter omhoog om in de vulkaan te komen”. Verder heeft Jaap in heel Nederland naar caches gezocht.

Volgens de cachefanaat zijn er ook caches die makkelijker te bereiken zijn. Dat maakt het spel geschikt voor jong en oud. Raffe: “Geocache is echt voor iedereen. De enige pré’s zijn een avontuurlijke instelling en een passie voor de natuur.”

Geomap

‘Fantastisch om buiten te zijn’
De huisgenoten Tim en Selinde wonen in Bergen op Zoom, en zoeken regelmatig samen naar caches. Tim, een man van vijfendertig jaar met een jong gezicht, fit uiterlijk en een zwarte paardenstaart, had nog nooit gehoord van Geocache, tot hij Selinde ontmoette. “Ik doe aan Geocaching sinds ik Selinde leerde kennen. Ik zag haar buiten rondstruinen, en ze leek naar iets op zoek. Ik sprak haar aan en toen zijn we samen naar de schat gaan zoeken”, vertelt hij. Selinde: “Als kind heb ik jarenlang op scouting gezeten. Toen vond ik het al geweldig om buiten te zijn”

Multicache
Selinde kijkt naar een plattegrond op haar pc. Ze bespreekt met haar huisgenoot Tim naar welke caches ze op zoek gaan. “Heb jij ‘The Path of Juli’ al, Tim?”, Vraagt ze. “Volgens mij niet”, klinkt het antwoord. Tim gaat achter zijn huisgenote staan en kijk (t) mee op haar computer. “Hé!”, roept hij verrast. “Als we Path of Juli nou doen, kunnen we Lonely Tree ook mooi meenemen. Die heb ik ook nog niet.”

Selinde legt uit dat er verschillende bestaan. “Er zijn bijvoorbeeld multicaches”, zegt ze terwijl ze naar haar scherm wijst. “The Path of Juli is er zo een.” Op de kaart liggen zes punten op een lijn van twee kilometer. “Die moeten we alle zes zien te vinden.” Dan wijst Selinde met haar vinger naar ‘The Lonely Tree’. “Dat is een traditionele cache”, legt ze uit. “Dat is maar één Cache op één locatie. Daar is Geocaching mee begonnen.”

cache 3

The path of Juli
Het zonnetje schijnt. Ondanks de gure wind is het buiten toch goed toeven. Tussen de kale bomen kijkt Tim op zijn smartphone. De Geocache-app op zijn telefoon berekent de route van ‘het pad van juli’, de route waarlangs Selinde en hij vandaag op zoek gaan naar verborgen schatten.

Selinde is bezig haar lange, donkerblonde haar in een staart te binden. “Gelukkig had Tim nog een extra elastiekje bij”, zegt ze met een lach op haar gezicht. “Niets zo vervelend als je haar dat achter boomtakken blijft hangen als je aan het cachen bent!” Tim heeft inmiddels de route in zijn telefoon staan. Die geeft aan dat de eerste cache in een straal van slechts negen meter moet liggen.

Cache 1

‘Gevonden!’
Na ongeveer tien minuten zoeken klinkt ineens de blije kreet van Selinde: “Gevonden!”. De verborgen schat blijkt een oud stuk puinsteen met een pvc-buis te zijn. Een voorwerp dat normaal gesproken nog geen blik waardig is. Maar nu wel. Selinde draait het buisje open en overhandigd de ‘logrol’ aan Tim. Op de rol staan zo’n vijfentwintig namen van cachers die al langs geweest zijn. Tim haalt een pen uit zijn borstzak. Met blauwe inkt noteert hij: ‘Tim, 19 februari 2016, 14:10’. Dan gaat het stukje papier terug in de buis en wordt de steen weer op zijn plek gelegd.

cache 2

‘He shit! Ik gleed uit!’
Honderdvijftig meter verder geeft de app aan dat de tweede cache niet ver weg kan zijn. “Aha!”, kllinkt de stem van Tim. Hij wijst naar een buis die dicht langs de waterkant aan een boom bevestigd zit. “Bij deze cache moeten we slim te werk gaan. Het containertje zal onder in de buis zitten. We moeten de buis met water zien te vullen, zodat het busje met de logrol boven komt drijven.” Hij haalt de lege Bacardi- fles die hij vorig weekend soldaat maakte uit zijn tas. Tim daalt onbevreest af naar beneden, richting de waterkant. Selinde vraagt op plagerige toon: “Kijk je wel uit?”.

Tim buigt zich voorover om de fles te vullen, en dan: plons! Voor hij het weet staat hij met zijn rechterbeen tot net onder de knie in het water. “Shit! Ik gleed uit!”, schreeuwt hij terwijl hij zich aan de boom uit het water hijst. “Nouja”, relativeert Tim zijn glijpartij. “Het is maar water, en we kunnen in elk geval de cache te pakken krijgen.” Na nog even ‘loggen’ lopen de schatzoekers verder.

cache 4

‘Wij zijn het ideale team voor Geocache
“Wie deze multicache gemaakt heeft, is echt creatief bezig geweest!”, zeggen Selinde en Tim enthousiast terwijl ze de volgende cache naderen. De twee spreken zelfs van één van de leukste caches die ze in lange tijd gedaan hebben. Dat de maker van deze multicache een creatieveling is, blijkt nu opnieuw. Na enkele minuten zoeken stuiten de huisgenoten op de volgende cache.

In een berkenboom hangt op drie meter hoogte een koker die gemaakt is van berkenbast. Door de camouflage was deze moeilijk te zien. Selinde vraagt aan Tim of hij haar op kan tillen. Zij gaat de cache uit de koker halen. Tim tilt haar zonder moeite omhoog, en Selinde zegt: “Omdat ik klein ben en Tim sterk, zijn wij het ideale team voor Geocache. Tijdens onze zoektochten moet Tim mij vaker een handje helpen als ik ergens niet bij kan.”

cache 5

‘Dat beest keek me aan!’
Tim kijkt op zijn telefoon. “Hmm.. hier zou-ie ergens moeten zijn.” In de stille omgeving is het soppende geluid van zijn nog steeds doorweekte rechtervoet duidelijk te horen. Hij loopt rond, op zoek naar mogelijke verstopplekken. Selinde is een paar meter verderop een boom aan het inspecteren op verdachte holtes. Plotseling slaakt ze een kreet. “Een beest!” en springt omhoog.

Tim trekt een sprintje naar de plek waar Selinde nog verstijfd van schrik staat. Dan barsten ze allebei in lachen uit; de kikker blijkt nep. Het amfibische nepdier zit op een boomstam in een holte van de boom waar zich Selinde net nog een hoedje schrok. De kikker bewaakt de schat, die onder de boomstam ligt. “Dit is écht een goede zeg!”, lacht Tim. Zijn huisgenote reageert enigszins verontwaardigd: “Vind je het gek dat ik schrok? Dat beest keek me ineens aan!”

cache 6

‘Bingo!’
De Geocache-app meldt dat hier in de buurt nóg een cache moet liggen. Tim vindt dat een schuin afgezaagde boomstronk een stukje verderop er nogal verdacht uitziet. Hij loopt er op af. Zittend op zijn knieën graaft Tim met zijn handen de gevallen bladeren weg. Dan geeft hij een flinke ruk aan de boomstronk. “Bingo!” roept hij terwijl hij de stronk uit de grond trekt. Onderaan de stronk is een buis bevestigd. Er wordt opnieuw gelogd, en Selinde en Tim lopen door.

cache 7

Makkelijk te zien, moeilijk te bereiken en de laatste schat.
Alleen een vogelhuisje in een boom aan de overkant van het water verraadt de aanwezigheid van een cache. De app op Tims telefoon geeft echter aan dat de cache zich aan de kant van het water bevindt, waar ze nu staan. Selinde raadt Tim aan om de hint bij de schat te lezen. Tim raadpleegt zijn telefoon, en leest voor: “Deze schat is heel makkelijk te zien, maar moeilijk te bereiken.” Voor Selinde staat het vast. “We zullen op de een of andere manier naar de overkant moeten komen”, concludeert ze.

Omdat bij dit stuk water niets duidt op de aanwezigheid van een oversteekplek en Tim niet wéér een nat pak wil halen, besluit het duo eerst naar de laatste cache te gaan. Daarna willen ze langs de andere kant van het water teruglopen. Het tweetal loopt verder. Voor ze de bocht om zijn, zien ze een loopplank. De avontuurlijke huisgenoten steken over, en bereiken via de overkant van het water de schat in het vogelhuisje. Ze steken terug het water over, en na een paar honderd meter komen ze een bruggetje tegen.

Volgens de app is dit de locatie van de laatste cache van ‘Het pad van juli’. De tocht duurt inmiddels al meer dan anderhalf uur. Tim wil hierna nog naar ‘The Lonely Tree’, en besluit direct de hint bij deze plek te bekijken. “Onder de brug?”, leest hij voor uit zijn telefoon. “Daar heb ik al gekeken”, laat Selinde aan hem weten.

Dan loopt Tim, ogenschijnlijk instinctief, over het bruggetje. Hij bukt. Veegt wat bladeren weg en trekt zo de laatste cache uit een gat. “Aan de ene kant van deze brug zag ik een gat zitten”, legt hij uit. “Aan deze kant niet. Daarom vermoedde ik dat er hier iets te vinden zou zijn.” Tim heeft zich duidelijk ontpopt tot volwaardig Geocacher.

cache lonely tree