De Laatste Streek van Jeroen Bosch

De Pearle vestiging op de Markt is Den Bosch ligt aan flarden. Veel is er al over bekend, en veel ook niet. Er is nog steeds geen onderzoek begonnen. Dat betekent dat het puin er nog ligt en niet opgeruimd kan worden. Daarnaast gaat de lichtshow, die aanstaande vrijdagavond gepland stond, niet door. Toch is het best gezellig op de Markt.

Den Bosch heeft er een toeristenattractie bij. Naast het winkeltje ´De Kleine Winst´ bevindt zich een groot gapend gat, waar nu een in elkaar gevallen pand ligt. Dit gat wordt opgevuld met volk. Mensen maken foto´s van het puin, mensen zijn verbaasd, mensen staan te roddelen. En mensen vertellen verhalen. ´´Ik zie meer hout dan baksteen.´´ zegt een bijstander tegen haar man alsof ze een smerige roddel vertelt. ´´Maar goed dat er niemand gewond is geraakt’’, reageert de man wijs. Door de zee van mensen proberen de pottenkijkers met hun smartphones naar het hek toe te zwemmen, om de rotzooi goed op beeld te krijgen. Of ze proberen zichzelf goed vast te leggen met het hek en de ruïne als achtergrond. Dat wordt vast een mooie profielfoto.


Interessante figuren

Er vliegen vragen van de ene persoon naar de andere. Over wat er gebeurd zou zijn, waarom ze nog niks opruimen, waarom het zo lang duurt en waarom het zo muf ruikt. Dichterbij het hek kruipt de lucht van de puin de neus binnen. Die geur die kan hangen in een stereotype opa-en-oma-huis. Het mist alleen wat tegeltjes aan de muur en een zelf gewoven tapijt uit 1960. Een energieke, donkere jongen verstoort de nostalgie. ‘’Dit is gewoon een stunt, man. Kijk hoeveel mensen erop af komen.’’ Wie er ook op af komen is een koppel op leeftijd. Het soort man en vrouw met vrijheid. De kinderen wonen niet meer thuis  en ze gaan een dagje uit.  Ze hebben net de tentoonstelling van Jeroen Bosch bewonderd. ‘’Dan moet je dit toch ook even gezien hebben´´, zegt de dame opgewekt. De man maakt een foto van zijn vrouw, die op haar beurt fier een tasje omhoog houdt van een of andere parfumerie. Na het knippen van de foto sluit zich ineens een interessant figuur vooraan bij het hek aan.

Demonen

Deze huisvader rookt tevreden een sigaret. Zijn zoontje hangt verlegen aan zijn been. ’´Weetje wat nou het engste is?’’, vraagt hij aan de groep mensen die in gesprek zijn over het gebeuren. Ze schudden van nee, wachtend op zijn verhaal. ‘’Jeroen Bosch woonde in ‘De Kleine Winst’ en dat was vroeger de hoekwoning. Bosch had iets met demonen. In zijn werk maar ook in z’n leven.’’ Hij pauzeert even, neemt een hijs van zijn peuk en vertelt verder. ‘’Wij Bosschenaren zeggen nu dat dit de laatste streek is van hem. Hij wil tijdens de tentoonstelling in de belangstelling staan. Hij dacht: ‘weg ermee’.’’ De rokende man lacht en loopt naar zijn vrouw toe terwijl hij zijn zoontje optilt.

´Dat is kapot´

Wat dit verhaal intrigerend maakt, is de lichtshow die gepland stond. De bedoeling was om met projecties de twee gebouwen in elkaar te laten storten. De groep mensen die net aandachtig heeft staan luisteren, kijkt nog eens naar de puin, maar met hele andere ogen. Er rijdt een fiets bijna over de voeten van een toeschouwer heen. ‘’Sorry, sorry’’, roept het oude vrouwtje dat de fiets bestuurt. Is ook niet makkelijk met een drukke koter voorop het stoeltje.  ‘’Dat is kapot, oma’’, wijst het jongetje duidelijk uit. ‘’Dat moeten ze opruimen.’’ Zijn oma stapt haar fiets op en beantwoordt naast haar kleinzoon ook de gedachten van veel omstanders.  ‘’Dé kan nog wel efkes duren, menneke.’’