Wietliefhebbers, opgelet. De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier. Bij het algemene publiek is “420” nog vrij onbekend, maar voor rasechte stoners is 20 april een dag om naar uit te kijken. Vooral in Amerika komt vandaag vriend en vijand bij elkaar om samen een jointje te roken. Om deze speciale dag te vieren, lees je hier vier verhalen van vier twintigers. Allemaal hebben ze één ding gemeen: een onvergetelijke wietervaring. Benieuwd naar de herkomst van 420? Scroll naar beneden!

 

foto 1De vis whisperer 

Bertus: “Toen ik vijftien was, at ik samen met een vriend spacecake. Die cake was zo sterk, dat je alleen maar wiet proefde. Samen kregen we het geniale idee om te gaan vissen terwijl we stoned waren. We namen de lekkernij mee en aten het ding op in de auto. Eenmaal aan het vissen, gebeurde er iets super vreemds. Ik ving een vis, pakte hem in mijn hand en voelde me ineens erg wazig. Ineens begon de vis met me te praten. Niet dat hij zijn mond bewoog, maar ik voelde gewoon dat hij met me aan het communiceren was. Een soort psychische connectie, ofzo.

Het dier vertelde me dat hij huwelijksproblemen had. Uiteraard schrok ik. Toen ik hem terug in het water gooide, vond ik het tijd om naar huis te gaan. Eenmaal in de auto kregen mijn vriend en ik een paniekaanval. Toen ik mijn gordel om deed, leek het namelijk net alsof er allemaal handen aan me zaten.  Daar houdt het niet op. Het mooiste komt eigenlijk nog. Nadat mijn vriend en ik gekalmeerd waren, reden we naar het verjaardagsfeestje van mijn toenmalige vriendin. Ik had meer aandacht voor de discobal in de ruimte dan voor haar. Een uur lang heb ik naar die bal gestaard. Daarna was het eindelijk uitgewerkt. Toen kwam de echte klap. Mijn vriendin was super boos. Drie dagen daarvoor had ik namelijk beloofd dat ik nooit meer wiet zou roken. Dat was uiteraard mislukt. De volgende dag was het uit.”

foto 2Lachen met de duivel 

Myla: “Ik rook nu ongeveer 1,5 jaar wiet. De heftige ervaring die ik nu vertel overkwam me tijdens de allereerste keer dat ik blowde. Toen ik na een lange dag werken thuis kwam, bood mijn vriend me een party joint aan (redactie: dat is een hele lange joint). Hij zag me twijfelen en zei dat hij allerlei coole blauwe dingen in de ruimte zag. Nou, dat wilde ik ook wel eens meemaken.

Na een paar hijsjes voelde ik dat ik licht in mijn hoofd werd. Ik doezelde weg en kreeg allerlei gekke gedachtes. Tijdens een soort droom leek het wel alsof ik op een bus aan het wachten was. Ineens kwam er een man aan die een hand op mijn arm deed. Precies op dat moment in de droom, landde er een vlieg op me. Daar werd ik echt helemaal paranoia van. Ik kon er niet om lachen, maar mijn vriend wel. Met elke lach veranderde hij steeds meer in een duivel. Daar werd ik natuurlijk nog gekker van. Van zes tot elf uur heb ik me super ellendig gevoeld. Ik denk dat het kwam omdat ik zo vermoeid was. Inmiddels herken ik het wel als ik voel dat het niet zo goed gaat tijdens het blowen. Ik zie in ieder geval geen duivels meer.”

Lachen om homevideo’s foto 3

Mike: “Mijn allereerste wietervaring was de allerleukste. Mijn moeder had in de winter twee jointjes voor mij en een vriendin gedraaid. Eén van de twee was als een soort reserve bedoeld. Fuck dat, dachten we. Toen we het huis voor ons alleen hadden, rookten we er allebei één op.

Je wilt niet weten hoeveel we moesten lachen. We lagen echt van alles in een deuk. De kat die op de bank sprong, de mond van mijn vriendin die vol met chocolade zat: alles was grappig. Mijn moeder wilde graag dat ik mijn eerste jointje thuis rookte. Als het fout ging, was ze dan tenminste in de buurt. Toen ze thuiskwam, deed ze daarom lekker gezellig een jointje mee. Zes burgers en twee milkshakes verder, kwam mijn vader ineens de kamer in lopen.

Hij kwam even melden dat hij ging sleeën met m’n broertje. Ik heb een hekel aan sleeën, maar mijn vriendin kon me overhalen om mee te gaan. Dat ging finaal mis. We vielen continu van de slee af en zijn zelfs in een struik gevallen. Ondertussen heeft mijn vader alles gefilmd. Daar konden we gewoon om lachen, trouwens. Mijn broertje iets minder. “Zij is echt kut zeg”, zei hij achteraf. Ik hou een lijst bij van elke uitspraak die ik doe terwijl ik stoned ben. Het is voor mij een soort bijbel geworden.”

 

foto 4Ambulance avontuurtje

Esmeralda: “Mijn verhaal begint op een feestje en eindigt in het ziekenhuis. Samen met een aantal jongens had ik wietbrownies gemaakt. Omdat we niet té high wilde worden, namen we er allemaal één. Op een klein Indisch mannetje na. Dat ging mis, natuurlijk.

Hij dwong ons mee naar buiten te gaan om rondjes te lopen. Dan zou hij zich beter voelen, zei hij. Was dat maar zo. Op een gegeven moment lag hij bewusteloos op de grond. Gelukkig liep er toen net iemand voorbij. Uiteindelijk was ook dat geen succes. Het meisje dat voorbij liep begon namelijk over haar eigen wietervaringen te praten. Na een tijdje belde ze eindelijk 112. De kleine indo heeft toen nog een tijdje met een infuus in het ziekenhuis gelegen. Een vriend was met hem meegegaan, maar had wel nog wat wiet meegenomen. Die heeft hij toen buiten opgerookt.”