Het is feest voor Feyenoord: de club won zondagavond de finale van de KNVB-beker van FC-Utrecht met 2-1. De overwinning werd maandagmorgen nogmaals gevierd en net voor de middag vond de huldiging plaats op de Coolsingel in Rotterdam.

Half twaalf te vroeg? Welnee. De gemiddelde voetbalfan kampt al bij de ingang met een voltreffende bier adem en het nodige scheef zittend Feyenoord shawltje, geen overbodige luxe voor de viering van een overwinning als deze. De laatste keer dat de voetbalclub de beker in handen kreeg was namelijk in 2008, toen Feyenoord Roda JC versloeg met 2-0.

“Hier zijn ze!” worden de spelers van Feyenoord groots aangekondigd onder luid gejuich, waarna ze – evenals het Stadhuis – vrijwel volledig verdwijnen achter een rookgordijn van rood, groen en wit. De voetballers zijn maar weer net zichtbaar wanneer de beker ten tonele verschijnt en de fans meebrullen met ‘Hand hand kameraden’, het clublied van Feyenoord, terwijl de beker van hand tot hand gaat tussen de winnaars op het bordes. De aanvoerder van het Rotterdamse team, Dirk Kuyt, heft samen met trainer Giovanni van Bronckhorst vol trots de beker in de lucht.

Nummers als ‘The Final Countdown’ van Europe en ‘Ken je dat niet horen dan?!’ van Lost Rebels komen voorbij, die al even hard worden meegezongen door nuchtere bezoekers, dronken voetbalfans en een hoop mensen daar tussenin. Voor het Stadhuis zorgt de muziek in ieder geval voor een blijmoedige sfeer. Wapperende vlaggen, rode fakkels en geëmotioneerde gezichten verbinden de menigte tot een hechte groep supporters. Voor de meeste mensen mag de regen de pret dan ook niet drukken: terwijl enkelingen luidkeels door de huldiging heen schreeuwen (‘Wij zijn Feyenoord!’) worden shawltjes in de lucht geheven en in het rond geslingerd als een lasso.

13092030_1289175997764109_8591389123756448834_nVoor een paar bezoekers – voornamelijk die met jonge kinderen – betekent een stortbui het vroegtijdige einde van wat een feestelijke middag had moeten worden; met bedrukte gezichten verlaten zij de menigte, onder hevig protest van de ‘échte fans’. “Dáár is het te doen,” brult een man terwijl hij met zijn vinger naar het bordes wijst, vlak voordat zijn bulderende lach opgaat in het feestgedruis.

Toch blijft de sfeer vooral opgewekt. In solidaire trots – met de nodige sprongen, kreten en leuzen hier en daar – staren de voetbalfans naar het Stadhuis. Enkelen van hen delen een jointje, al bestaat de meerderheid van de mensen uit bierdrinkers. De sfeer is kalm en de huldiging verloopt zonder problemen. Op de weg terug van een volksfeest naar de gewone wereld wordt men al snel overspoeld door een serene, collectieve kalmte. Feyenoord verbindt jong en oud en mag zich met trots winnaar noemen van de KNVB-beker.