Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: ik ben vergeetachtig. Maar dan echt. Om een welbekend cliché maar even aan te halen: Als mijn hoofd niet vastzat, zou ik ook dat vergeten. Of tassen, op stations bijvoorbeeld. En dat ligt de laatste tijd gevoelig.

Sinds de aanslagen in Brussel zijn er 2000 terreurmeldingen gedaan in Nederland. Volgens de politie  zijn dat er honderden meer dan normaal.  Natuurlijk, voorzichtigheid is altijd geboden. Zeker na de recente aanslagen in Parijs en Brussel, is het altijd goed om op te blijven letten. Maar we kunnen ook te ver gaan. Niet elke rugzak is een bom. Gelukkig maar.

Verplicht uitrukken
Het is verplicht voor politie om bij een bommelding uit te rukken en de zaak bijzonder serieus te nemen. Dat leidt negen van de tien keer alleen maar tot verspilling van geld en moeite, want bijna altijd zijn ze vals en gaat het om een misverstand. Exacte cijfers over de kosten van zo’n actie zijn er niet, maar een beetje voorstellingsvermogen leert dat deze best hoog zullen liggen. Om niets.

Al sinds dat ik me kan herinneren (of niet, want ik vergeet een hoop), weet ik dat ik ontzettend slordig ben. Ontroostbaar was ik toen ik als jonge Levie mijn favoriete knuffel (een zeehond, zo’n zachte witte ) kwijtraakte op een parkeerplaats.

Tegenwoordig neem ik mijn knuffels niet meer mee op reis, maar tassen wel. En ook die willen nog wel eens ergens blijven liggen. Dat heeft tot nu toe nog niet tot ontruimingen geleidt vanwege mij, maar de kans dat dat ooit gebeurt zit er dik in.

tasChecklist
Niet elke bom die op een station of andere openbare plek wordt gedropt, ziet eruit als een standaard bom met twee stukjes dynamiet en een tikkende klok, maar misschien zijn er wel bepaalde aspecten die sowieso als ‘verdacht’ kunnen worden gerekend. Daarom pleit ik voor een checklist waarop staat waaraan je verdachte voorwerpen kunt herkennen. Een duidelijke wel te verstaan. Want volgens Politie.nl is elke ‘onbeheerde koffer of tas in een openbare ruimte’ aan te merken als een verdacht pakketje. Lekker dan.

Het zou misschien een hoop onrust besparen in de samenleving en mij een beter gevoel geven, mocht ik weer eens mijn geliefde schooltas vergeten.

Ik zou niet willen dat mijn blauw-gele buidel, die toch zeker 15 euro kostte, in handen komt van een ontruimingsdienst. Al die stress wordt ‘m sowieso fataal. Het belangrijkst vind ik dat we niet zo opgeblazen moeten reageren en niet bij elke scheet gelijk aan het ergste doemscenario denken. Al zou het al een hoop schelen als mensen zoals ik hun spullen niet vergeten. Maar dat zit er niet in. Daar ben ik wel achter na 21 fantastische jaren op deze aardbol.