Op je oude dag vrijwel elke dag op je paard stappen en in de wijde omtrek rijden: de Tilburgse Jos Brock (78)  doet het gewoon. Samen met zijn paard wordt hij binnenkort 100 jaar. Ondanks zijn leeftijd (en dat van zijn paard) is hij zeker vijf keer per week in het bos of op de hei te vinden. “Of het nu zomer of winter is, licht of donker: ik rijd gewoon”, vertelt Brock.

De voorliefde voor paardrijden begon bij Brock al als kind. Hij woonde met z’n ouders op een boerderij aan de Piusstraat in Tilburg. “Ik heb toen nooit lessen gehad. Het was normaal dat je gewoon op een paard werd gezet, want er waren nog geen tractors om het werk mee te doen”, zegt hij. Na de elfde verjaardag van zijn dochter, werd het echt een hobby. Een nieuwe manege in Goirle zorgde ervoor dat Brock overstag ging. “Op een gegeven moment werd mij gevraagd: ‘waarom klim je er zelf niet op?’”

Zeventien jaar geleden was het tijd voor zijn eigen paard: King, die inmiddels al bijna 22 jaar is, heeft nog een behoorlijke conditie voor zijn leeftijd.  “In het begin toen King nog jong was en hij van alles moest leren, reed ik nog wel in de bak. Puur omdat dit nodig was”, vertelt hij. “Nu rijd ik altijd in het bos of op de wei. Dit varieert van één uur tot vijf á zes uur lang. Of het nu zomer of winter is, donker of licht.”

Tocht
Brock gaat ook de uitdaging aan door jaarlijks een tweedaagse tocht met zijn paard te maken. Dit doet hij niet alleen, maar met een groep van de manege. “We gaan dan naar Wintelre en overnachten daar. In het najaar wordt dit weer georganiseerd en ik hoop dat ik het nog eens mee mag maken.” De Tilburgse paardenliefhebber blijft dan ook doorgaan tot het niet meer kan. “Elke dag dat ik kan paardrijden is mooi meegenomen. Ik hoop het nog wel een paar jaar te kunnen doen.”

20160428_083926

Meedoen aan een concours of wedstrijd hoeft van Brock niet zo nodig. Hij heeft dit ook nooit gedaan. “Het waren soms alleen vriendschappelijke springconcours.” Ontspannen en actief bezig zijn, is waar Brock het allemaal voor doet. Daarnaast verbaast hij zich over hoe goed de band met zijn paard is. “ik rondloop, loopt hij braaf als een hond achter mij aan.”

Kleinkinderen
Zijn dochter rijdt inmiddels niet meer, maar gelukkig kan Brock nog wel met zijn kleinkinderen genieten van zijn hobby. Toen zij klein waren, kocht hij een pony voor hen. Hieraan werd veel plezier beleefd.  Nu gaat Brock nog weleens met een van zijn kleindochters een rondje rijden.

Doorgaan met rijden: dat is wat de ruiter wil. Toch bereikt zijn paard ook langzaam een bejaarde leeftijd. Eén ding is voor hem duidelijk: mocht zijn paard overlijden, dan komt er geen nieuwe meer. “Je moet er, zeker als ze jong zijn, heel veel tijd aan besteden. Ik begin het nu af en toe ook al aan mijn heupen te voelen.” Voor nu blijft de Tilburger elke dag van het paardrijden genieten.