Het is zover. Nadat ieder radiostation ´Slow Down´ helemaal grijs heeft gedraaid en Douwe Bob een heus café is begonnen in Stockholm, maakt ook de Nieuwsredactie zich op voor de voorronde van het Eurovisie Songfestival. Wij keken het samen, met ons kritische oog op de details.

Met chips, taart en een bescheiden hoeveelheid bier, scharen zes journalisten in opleiding zich voor de televisie. Het team bestaat uit Eveline, Mathijs, Jeffrey, Pim, Siobian en Maartje. We zitten rond de televisie, op stoelen en een bed. De Eurovisie-openingstune klinkt door de ruimte en het wordt even stil. Ineens is daar Måns Zelmerlow met zijn nummer ‘Heroes’, waarmee hij vorig jaar de zegen behaalde. Eveline en Maartje gaan los. “Dit nummer is zo geweldig.”

Astronauten en een pionier

Freddie, Hongarije. Credits: Wikimedia

Finland is de eerste act van de avond en het is voor ons al snel duidelijk dat dit geen winnaar wordt. Er wordt uitvoerig commentaar gegeven op de danspassen van de astronaut in de act van Moldavië. “Wat doet hij daar?!” Hongarije, de nummer vier, is goedgekeurd. Freddie, met het nummer Pioneer, mag volgens Eveline door. “Het nummer is goed, maar ook zijn looks doorstaan de test.”

Het moment van de waarheid

Daar is hij dan. Onze Douwe. Iedereen schreeuwt dat we stil moeten zijn. De eerste noten klinken, je kunt een speld horen vallen. Een sterke act, daar zijn we het allemaal over eens. De visuele aspecten doen aan de Common Linnets denken. Op de vloer is een grote klok geprojecteerd, met de band en Douwe Bob verspreid over het podium. We luisteren, we knikken, we lachen. We weten het zeker: top drie.

Dan volgt er de stilte waar de laatste paar dagen al zoveel over te doen was. Collega-redacteur Inge schreef er al een stuk over voor de Nieuwsredactie. Onze verwachtingen zijn hoog. Het is even stil en dan… begint Douwe Bob te praten. “Wat zei hij nou?” wordt verbaasd gevraagd. We hebben geen idee. Hij zei: ‘I love you, baby’, blijkt later. Maar we vinden het mooi. De knipoog aan het einde maakte het af.

Lovende kritiek en cola

De daarop volgende acts krijgen weinig aandacht. Jan Smit babbelt vrolijk over de kansen van Armenië en San Marino, kansen die volgens ons erg klein zijn. Dan volgt Rusland, waar we lovende kritiek op hebben. In verband met een incident met cola (we laten de cola vallen) missen we twee acts, maar dat doet niets af aan de sfeer in het huis. In tegendeel, de sfeer wordt beter wanneer we het Songfestival op Twitter volgen. Ons favoriete account:

 

De uitslag

Wanneer de laatste act is geweest, begint het stemmen en daarna het moment van de avond waar we, naast het optreden van Douwe Bob, naartoe geleefd hebben: de uitslag van de eerste voorronde. Stil zijn is op dit moment in de avond moeilijk, maar het lukt toch. Even is de spanning om te snijden, maar dan barst het gejuich los wanneer Nederland als derde geplaatst wordt voor de finale. Trotse en blije gezichten. De andere landen zijn niet allemaal terecht geplaatst. “Ik snap niet dat  Malta door is”, verzucht Mathijs.

De overige landen zijn Rusland, Azerbeidzjan, Hongarije, Kroatië, Oostenrijk, Tsjechië, Cyprus en Malta. Er zijn zes landen sowieso al geplaatst: Zweden, Groot-Brittannië, Italië, Spanje, Frankrijk en Duitsland. Aanstaande donderdag vindt de tweede halve finale plaats. Ook dan gaan er tien landen door naar de finale.

Wij zijn niet de enige die gezamenlijk het Songfestival kijken. Ook Café PRIK in Amsterdam is het druk voor de voorronde van het festival. “Vanavond zaten we al vol, laat staan als Nederland doorgaat naar de finale”, zegt Jim van den Bos van café PRIK. Het café is versierd met vlaggetjes en de Douwe Bob-sjaals worden uitgedeeld. “Ik merk dat veel toeristen op het gezamenlijk kijken van het festival afkomen. Het zit hier ’s avonds helemaal vol met verschillende nationaliteiten die allemaal voor elkaar juichen.” Dit voegt wel iets toe, vindt Van den Bos. “Het maakt de spanning tijdens de puntentelling extra leuk.” En, gaat Douwe Bob winnen? “Ik ben voor Douwe omdat het moet, maar ik heb de andere landen niet goed bekeken om er iets over te kunnen zeggen.”