Van porno kijken word je religieuzer. Tenminste, dat is de conclusie uit het onderzoek van de Journal of Sex Research, een Amerikaans academisch tijdschrift. Zij concludeerden dat Amerikanen die vaker naar pornografie kijken, vaker bidden en naar de kerk gaan. Maar hoe zit het hier in eigen land met het christendom en pornografie?

“Christenen die pornografie kijken, voelen zich schuldig en willen compenseren door vaker naar de kerk te gaan”, vertelt Marc Angenent, voormalig evangelisch predikant en seksuologische voorlichter (beter bekend als de passiecoach). “Pornografie wordt in het christendom niet moraal geaccepteerd. Christenen staan argwanend tegenover seksueel genot en als we het over hebben porno gaat het vrijwel altijd over mensen die niet getrouwd zijn. Dit is niet kuis en daarom wordt ervan gedacht dat het niet bekeken mag worden.”

In de praktijk werkt het alleen net iets anders. “Juist omdat er een taboe heerst over seksualiteit binnen de kerk merk je in de praktijk dat de seks in relaties saai en eentonig wordt. Dan reiken mensen, voornamelijk mannen, uit naar porno en masturbatie om toch aan bevrediging te komen”, legt Angenent uit.

Maar volgens Angenent begint het christendom te veranderen. “Ik zie een duidelijke beweging dat mensen steeds opener worden. Christenen zijn steeds vaker bezig met het onderzoeken van hun seksualiteit en praten hier ook over.” Maar de kerk zelf speelt daar niet in mee. “Ik merk dat er een spanningsveld begint te ontstaan tussen christenen en de kerk op het gebied van seksualiteit. De negativiteit vanuit de kerk wordt door christenen niet langer zo maar geaccepteerd. Ze vragen zich steeds vaker af hoe dit allemaal in elkaar zit.”

Agenent denkt dat deze nieuwe houding steeds meer zal ontwikkelen. “Ik denk dat over twintig jaar in het christendom vrij over onderwerpen als seksualiteit en pornografie gesproken wordt. Het is tijd voor christenen om voorop te lopen in dit onderwerp en verder te kijken dan de pornografische platte seks.”