Vanaf de eerste seconde lijk je in een trip te zitten. Psychedelisch flitsende beelden van een festival waar een stel vrienden drugs heeft gebruikt. Lichtflitsen echoën op het doek, camera’s draaien om hun as, shots wisselen elke kwart seconden en de muziek is overweldigend. De titel van de film spreekt gelijk tot de verbeelding. ‘Of ik gek ben’.

De verfilming van het gelijknamige boek ‘Of ik gek ben’ van Michiel Stroink is het regiedebuut van Frank Lammers. De film draait niet in de commerciële bioscopen, het is een echte filmhuisfilm. Acteur Mike Weerts kwam op het idee het boek te verfilmen en hij speelt zelf de hoofdrol: Benjamin

Een Tbs-kliniek in Eindhoven is het decor van deze film. Door korte flashbacks wordt steeds meer duidelijk over de gruwelijke daden die Benjamin heeft begaan. Kunstenaar en nietsnut Benjamin heeft geld, vrouwen en vrienden. Totdat hij op een festival te veel drugs gebruikt en de weg kwijt raakt. Hij verkracht een meisje en komt in de Tbs-kliniek terecht. Heeft hij het wel gedaan? Benjamin gelooft zelf van niet.

Mooi camerawerk afgewisseld met de bewakingscamera’s geven een realistische inkijk in deze mini maatschappij. De verwende Benjamin wordt goed neergezet door Mike Weerts. Hij struggelt om zich staande te houden tussen de extreme bewoners waar hij mee te maken krijgt. De acteurs leggen het er wel heel dik boven op met de typetjes die ze spelen. Ze steken zichzelf in de fik, vechten met elkaar of plegen zelfmoord. De ene gek wordt beter neergezet dan de andere. Psychiater (Yannick Jozefzoon) en directrice van de kliniek (Monic Hendrickx) spelen ronduit te overdreven en daardoor ongeloofwaardig.

De spannende verhaallijn van de film loopt vrijwel parallel aan die van het boek. Maar het boek is hilarisch, de film niet. Het soms slechte acteerwerk wordt enigszins gecompenseerd door een knap stukje camerawerk, spannende montage en de door Kyteman gemaakte muziek. De onverwachte plottwist aan het eind maakt nog meer goed.