Een kilometer voor het tennisevenement Roland Garros in het westen van Parijs staan er al politieagenten en militairen. In de kilometer die daarop volgt, zijn er meerdere punten waar je gefouilleerd wordt. Eerst je lichaam, later je tas of andere meegebrachte spullen. De beveiliging lijkt goed in orde. “Schijn bedriegt”, zegt Thibault, een van de Franse bezoekers.

Volgens hem worden tassen niet goed nagekeken. “Ze hebben mijn flesjes drinken niet eens gezien”, zegt hij bezorgd. “Je n’ai pas peur”, voegt hij nog toe. Hij is niet bang. Hugo Coustans, de naar eigen zeggen chef is van gate L, wimpelt de kritiek weg. “De beveiliging is veel beter dan in 2015”, waarbij hij onder andere doelt op het incident van vorig jaar. Toen kwam er een fan het veld op om een selfie met Roger Federer te maken. “Maar ook door de terroristische aanvallen en dreiging hebben we maatregelen genomen.” Daarover wil hij verder niets zeggen.

Terrorisme

Ook in 2009 ging het al mis. Toen kwam een halfnaakte streaker met een fakkel in zijn hand het veld op stormen, wederom bij een wedstrijd van Federer. “We doen erg ons best om het veilig te houden. Er zijn betere controles bij de gates en rond de velden staan meer beveiligers”, zegt Coustans.

Hij onderbreekt het gesprek om zijn collega een aantal instructies te geven. “Er zijn poortjes en er wordt al ver voor de gate een extra controle gedaan.” Coustans krijgt een seintje over de portofoon, hij moet gaan. Hij sprint weg. Andere beveiligers houden hun lippen op elkaar. Ze willen niets kwijt. “In verband met terrorisme”, verzucht er een.

Guy Forget, de nieuwe technische directeur van het evenement, zei in een interview met de New York Times dat de beveiliging erg aangescherpt is: “We moeten vertrouwen op de professionaliteit van de politie en de militairen.” Hij zegt er alles aan te doen om een aanslag te voorkomen. “We willen zo min mogelijk risico lopen.”

Weinig beveiliging

“De beveiliging is te matig”, stelt Gwendal, een Parijzenaar die al voor de zesde keer naar Roland Garros gaat. “De security doet niet goed zijn werk, ze kijken een beetje en dan mag je doorlopen”, zegt hij vlak nadat hij het terrein betreedt. Op het terrein zelf zijn ook opvallend weinig beveiligers te zien. Zo nu en dan komt er een beveiliger met een hond voorbij, maar ook die lijkt niet heel veel te doen.

Hoe de tennissers over hun veiligheid denken? “Roland Garros is moeilijk te beveiligen. Wie wil, springt zo de baan op om je iets aan te doen”, zei de Nederlandse tennisser Igor Sijsling vorig jaar in een interview met de Volkskrant. “Er is nog een hoop te verbeteren”, besluit Thibault.