Buurthuis ONS is de locatie voor een landelijke estafette om aandacht te vragen voor vrijwilligers en het werk dat zij doen. Het Landelijk Samenwerkingsverband Actieve Bewoners (LSA) heeft dit georganiseerd. Vrijwilligers uit alle windstreken staan hier even in de schijnwerpers. Zo ook Seraphina uit Burundi. Zij werkt als vrijwilligster in Atelier ONS, een winkel voor tweedehandskleding; de Burundese doet dit zichtbaar met veel plezier. Dit beeld staat dan ook in schril contrast met haar verleden. Wat drijft haar? We nemen een kijkje in haar leven.

Seraphina vluchtte eind jaren ’80 uit Burundi, waar het sinds de onafhankelijkheid van België onrustig is geweest. Na een opmerkelijke tussenstop in Tanzania kwam Seraphina naar Nederland. Hoewel de tussenstop tijdelijk was, is Tanzania een belangrijk hoofdstuk geworden voor de Burundese. Een hoofdstuk waar de kleinste dingen levensbepalend zijn.

Ze vertelt trots over haar stichting: “Ik heb kinderen geholpen in Tanzania die thuis zaten en niet naar school konden. Dit kwam omdat hun ouders geen geld hadden om uniformen te betalen. In ontwikkelingslanden is dat anders dan hier in Europa; in Afrika heb je per se een schooluniform nodig. Tegelijk zijn de kinderen een stuk veiliger met een uniform: iedereen ziet dat ze naar school gaan en ze worden minder snel het slachtoffer van geweld.”

Kleding om te helpen

De vrijwilligster zorgde er samen met de gemeente voor dat er geld vrijkwam om schooluniformen van te betalen, waardoor de kinderen naar school konden. Een schooluniform is dus zoveel meer dan alleen een kledingstuk. Toch is kleding wel een trend voor de Burundese. Voordat ze bij Atelier ONS terecht kwam, werkte ze al eerder in een vrouwenstudio. “Ik heb ervoor gekozen om verkoopster te worden. Daarom sta ik nu weer hier, in Atelier ONS. Maar, ik doe dit wel als vrijwilligster!” Door als vrijwilligster te werken behoud ze haar uitkering. Seraphina werkt drie dagen, twintig uur per week dus. Hiervoor krijgt ze een kleine vergoeding van 30 euro. Een cadeautje noemt ze dit zelf.

Met een slecht vooruitzicht om op eigen kracht een baan te vinden is het verliezen van je uitkering geen fijn idee. Maar wat vindt Seraphina wél een fijn idee? Op de vraag wat haar drijft om in Atelier ONS te werken antwoordt zij: ‘’Sfeer. En veel kennis. Ik ontmoet door hier te werken een hoop mensen en zo leer ik zelf ook weer. Ik vind het leuk om met mensen te praten en hier ben ik ook goed in, contact is voor mij heel belangrijk.”

Niet vrijwillig

Hoe mooi het soms ook lijkt, de keuze om vrijwilligerswerk te doen is vaak niet helemaal vrijwillig, maar uit noodzaak. “Met de bezuinigingen was het heel moeilijk om ergens aangenomen te worden, dit merkte je al met solliciteren. Sowieso werd je niet aangenomen voor de banen die je zelf echt wilde. Dan is het beter om hier te werken. Wie weet wat de toekomst brengt, ik laat me graag verrassen.”

Als Seraphina zelf mocht kiezen, is haar toekomst helemaal geen verrassing. De Burundese weet heel goed wat ze wil. Ze vertelt dat ze graag zelfstandig zou willen zijn. “Ik wil zo graag op eigen benen staan. In de toekomst wil ik graag zelf een eigen winkeltje openen. Zelf ergens iets huren. Dan ben ik los, geen vrijwilliger meer. Dan heb ik een eigen inkomen.” Met een flinke hoeveelheid levenservaring waar ze uit kan putten, moet dat toch geen probleem zijn.