Het grootste reizende muziekfestival van Nederland landde gisteren in Nijmegen. Het oude stadscentrum leent zich deze avond als podium voor (nog) onbekende bandjes. De bekende Nijmeegse terrasjes, kunstzinnige optredens en dik dertig bandjes brengen een legioen aan liefhebbers op de been. Judy Blank, een singer-songwriter die vooral bekend is van De beste singer-songwriter, stond met haar band in Café Mets.

Wie zegt dat de popronde niets voor hem of haar is, zit er waarschijnlijk goed naast. Het nomadische festival biedt namelijk een breed scala aan genres. Van metal tot hiphop, van jazz tot drum ’n bass, van rock tot blues en van pop tot singer-songwriters. De programmering is dus totaal niet gebonden aan één specifiek muziekstijl. Zo worden er elk jaar ongeveer 135 bands uit de 1300 aanmeldingen gekozen. De Popronde biedt dus podium voor iedereen en bevat nul wedstrijdelementen.

Heel de stad staat in het teken van opkomend talent en laat het publiek van podium tot podium lopen. Met een programmaboekje in de hand kun je in allerlei tenten terecht komen. De Popronde is eigenlijk een grote kweekvijver voor Nederlandse bandjes. Het is een mooie kans om voor publiek, pers en programmeurs van plaatselijke podia en festivals te spelen.

Op deze manier kunnen de bandjes zich in de picture werken. Voorbeelden van deelnemers die dit is gelukt zijn bijvoorbeeld: Racoon, De Staat, Handsome Poets, Marike Jager, Dotan, Chef’ Special, Go back To the Zoo, John Coffey, Blaudsun, Kensington en nog veel meer.

Judy Blank
Elf minuten lopen, laat Google mij weten. Gewapend met een camera en een klein zakcentje voor een pilsje, loop ik vanaf het station richting het centrum. Na nog geen honderd meter lopen, sta ik in het levendige Nijmegen. Een kakafonie van geluid rolt uit een van de straten die waarschijnlijk op de markt uitkomt. Precies waar ik wezen moet!

De markt wordt weer volop benut waarvoor hij ooit bedoeld was. Het enige verschil tussen toen en nu, is dat de handel plaats heeft gemaakt voor het geluid van proostende mensen. Een nicotine-witte gevel met het opschrift Café Mets brengt mij tot stilstand. Bij binnenkomst is Judy en haar band al bezig met een soundcheck.

Terwijl de eerste tonen uit de speakers komen, smijt ik snel nog wat centjes over de bar. Ik betrap mezelf op rechtopstaande haren op mijn onderarm. De teksten waarmee men zich kan identificeren komen voor sommige rauw op hun dak. Een vrouw die rustig aan de bar staat te luisteren, droogt haar tranen met een door haar vriendin besteld biertje.

“Voor het volgende nummer wil ik jullie vragen om iets te zakken in volume,” Vraagt Judy beleefd. Iedereen toont zijn respect en het is er plots muisstil. Het laatste nummer blijkt er een te zijn van haar nieuwe album. Het publiek luistert aandachtig. De laatst aangeslagen toon wordt gelijk weggevaagd door een daverend applaus vanuit de kroeg.  Opnieuw heeft Judy Blank en haar band zich bewezen en laten zien waarom zij uit een van de 1300 aanmeldingen gekozen is.

“Het was lang geleden dat ik in Nijmegen had gespeeld, maar na het eerste nummer voelde het gelijk weer vertrouwd aan. Ik ben deze zomer dik vijf weken naar Nashville en Louisiana geweest om hier muziek te gaan maken en dat is toch wel hele andere koek. Een onvergetelijke ervaring waar ik als muzikant weer breder van ben geworden,” Vertelt Judy vol enthousiasme na het optreden.

Judy Blank Popronde img_6920img_6891img_6888img_6894