Halverwege de show loopt frontman Nathan Nicholson met gitarist Andrew Smith naar het midden van de zaal om Always volledig akoestisch tussen het publiek te spelen. Samen weten ze het publiek als enige moment van de avond echt stil te krijgen; het is daarmee een van de weinige hoogtepunten van een show die voor de rest net zo stijf is als de dansmoves van Nicholson.

De tijd dat The Boxer Rebellion een hit(je) in Nederland scoorde, dateert alweer uit 2012. Met het laatste album Ocean by Ocean, proberen de heren weer een plek te veroveren in de Nederlandse hitlijsten; dit keer met een elektronische sound. Vanavond doen de Britten een uitverkocht Doornroosje in Nijmegen aan, ter promotie van dat nieuwe album. Eerlijk is eerlijk, de nieuwe plaat is een tikkie commercieel maar klinkt fris en is toegankelijk voor het mainstreampubliek. Opener van de set Let it Go is daar zo’n voorbeeld van. Ingetogen op de plaat; bombast op het podium. En zo gaat dat eigenlijk met ieder nummer van het laatste album. Weapon en Big Ideas weten beide een goede balans te vinden tussen rust en energie door de ingetogen stem van Nicholson en de elektronische geluiden van de band.

Jammer dat de heren geen afscheid durven te nemen van hun oude repertoire. Het tempo wordt namelijk meerdere keren uit de show gehaald door trage ballads als We Have This Place Surrounded. Nicholson – die van nature niet al te zuiver qua stem is – schiet hier vaak uit de bocht door veel lange uithalen.

De mix tussen oud- en nieuw werk draait vanavond de nek van The Boxer Rebellion om. Het elektronische geluid van de laatste plaat zou leidraad moeten zijn voor de show; in plaats daarvan is het een mengelmoes van veel te lange ballads en Editors-achtige stadionrock, afkomstig van eerdere albums van de band. Publieksfavoriet Diamonds laat nog even een kleine golf van euforie door de zaal vloeien, maar die wordt al snel weer afgekapt door You Belong To Me, wederom een veel te lange ballad.

De Britten weten vanavond niet te overtuigen en dat is jammer, want de potentie om een vermakelijke liveshow neer te zetten is er zeker met het laatste album. Alleen zullen ze dan toch écht afscheid moeten nemen van de oude nummers.