Terwijl de zon ondergaat in de diepe herfstmist, verzamelen zich zeven kinderen bij de receptie van De Hondsberg. Het is dinsdagavond een paar minuten over zes. De kinderen die zich hebben aangemeld om een avond mee te gaan voetballen staan met actieve beentjes en vol verwachting te wachten. Ze zullen zo dadelijk vertrekken naar Landpark Assisië waar Stichting Prisma zich bevindt.

Stichting Prisma is net als De Hondsberg een instelling voor mensen/jeugdigen met gedragsproblematiek, er zijn echter wezenlijke verschillen. De Hondsberg concentreert zich op observatie van jeugdigen van 0 tot 18 jaar, terwijl Prisma zich richt op behandeling en verblijf voor alle leeftijden. Ondanks deze verschillen, is de liefde voor voetbal even groot. ‘’Het maakt hier niet uit welk niveau je hebt. Al scheelt het veertig IQ punten, het maakt op het voetbalveld weinig verschil’’, zo zegt Twan Richters, coördinator Ontspanning, Sport en Bewegen (OSB) van de Hondsberg. Wel wordt er verteld dat er in het spel rekening moet worden gehouden met de kleinere kinderen.

Dit is de eerste keer dat ze op een doordeweekse avond spontaan naar een andere instelling zijn gegaan om te voetballen. Twan Richters: ‘’Ik wil voor onze jongeren dat er voetbaltrainingen zijn. Wij hebben alleen een voetbalveldje maar ze missen het échte voetballen.’’
In voetbalkleding staan de spelers klappertandend op het veld. De warming-up kan beginnen. ‘’Hakkebillen! Hakkebillen, van de ene naar de andere kant!’’, de voetbaltrainer laat ze hiermee op gang komen om straks in goede sfeer te beginnen aan het echte werk. De hesjes worden uitgedeeld en zo worden beide groepen – door elkaar gehusseld – verdeeld in twee teams. Al zitten ze niet bij elkaar in het team, wordt er toch gehighfived: ‘’Succes hè!’’. Het duel gaat beginnen.

De avond verloopt goed en de zon gaat steeds verder onder. Bij een tegengoal wordt door de tegenpartij geklapt wat de intentie van de spelers goed in beeld brengt: het gaat om de lol. De een speelt net wat lomper dan de ander en dit valt veel mensen op: ‘’Hij denkt dat het rugby is!’’, lachen ze.

Het is volgens velen zeker voor herhaling vatbaar. ‘’Het is leuk om een keer op een andere instelling te zijn’’, zo zegt Twan. Maaike, groepsbegeleiding van de Hondsberg, is het hiermee eens: ‘’Het is voor iedereen fijn eens op een andere locatie te voetballen. Het zou super zijn als dit bijvoorbeeld elke dinsdagavond geregeld kan worden.’’ Het enige meisje(9) dat meeging, was op het begin bang voor de ‘grotere mannen’ maar is na de wedstrijd erg enthousiast: ‘’Ik wil volgende keer wéér mee! Er waren veel lieve mensen die de bal ook naar mij schopten.’’

‘’Zodra de blaadjes van de bomen vallen trekken ze bij ons naar binnen. Hierdoor zitten ze al gauw bij elkaar op de lip en kunnen er irritaties ontstaan. Op deze momenten moeten we veel gebruik maken van de mooie omgeving waar we inzitten. Het is dan fijn dat dit soort dingen mogelijk zijn’’, zegt Twan. De bedoeling van Ontspanning, Sport en Bewegen is niet alleen vrijetijdsbesteding. ‘’Het is ook het leren omgaan met niet lekker in je vel zitten en concrete vaardigheden te ontwikkelen om er zelf iets aan te doen. Bijvoorbeeld door samen te trainen, mee te doen en een medaille halen bij een hardloopwedstrijd. De blik op hun gezichten als ze een medaille krijgen voor iets waar ze hard voor hebben getraind is onbetaalbaar. Het is niet alleen een succeservaring, maar terloops hebben ze ook geleerd dat ze zich goed kunnen voelen door hard te lopen.’’