Door: Merijn van Merrienboer & Mayke Westerink

Het afgelopen jaar zijn er verschillende terroristische aanslagen gepleegd in Europa. Zijn studenten hierdoor angstig geworden als zij in een openbare ruimte zijn en laten ze hun dagelijks leven hierdoor beïnvloeden? Als dat zo is kan het zijn dat ze last hebben van pleinvrees.

Wat is pleinvrees precies? Annemay den Besten en Johan Verduijn behandelen onder andere studenten met pleinvrees. Zij leggen uit wat de fobie inhoudt en hoe je ermee om kan gaan.

Test hier of je symptomen van pleinvrees hebt:


Drie maanden geleden was het raak in Nice. Britt genoot met haar nichtjes van de Franse stad totdat daar abrupt een einde aan kwam. Hieronder vertelt Britt haar verhaal:

“We waren gekomen om te genieten”

Britt van Kroonenburg (20) uit Oirschot, was afgelopen zomer samen met twee nichtjes op vakantie in de Franse stad Nice. Zij was getuige van de aanslag die op de nationale feestdag, 14 juli, op de Promenade des Anglais in Nice werd gepleegd. “De truck had niet vijf minuten eerder moeten komen.”

Een grote vuurwerkshow kwam snel ten einde toen een 31-jarige Tunesiër in naam van IS een aanslag pleegde. Hij reed met een vrachtwagen in op het feestende publiek. Dit eiste van 84 mensen het leven. De drie nichtjes hadden achteraf gezien de festiviteiten net op tijd verlaten. Eén van de nichtjes moest namelijk naar het toilet. Ze waren net in hun vakantieverblijf toen de vrachtwagen met hoge snelheid over de boulevard reed.

‘Het zou maar gebeuren’

Het drietal besloot, in tegenstelling tot vele anderen, om in Nice te blijven. De volgende ochtend gingen ze naar de plek van de aanslag, om te beseffen wat er de avond daarvoor had plaatsgevonden. “We zagen toen dat mensen gewoon weer naar het strand gingen”, vertelt Van Kroonenburg. “Ik had die dag in Frankrijk al zoveel militairen zien lopen, ik heb kort bij mezelf gedacht: het zou maar gebeuren, een feestdag in Frankrijk en een grote stad. En het gebeurde.”

Van Kroonenburg was niet van plan om haar vakantie door de aanslag te laten verstoren: “In Nice dacht ik alleen maar: hou toch op met al die media, ik wil op het strand liggen. We waren er gekomen om te genieten en dat gingen we zeker doen. Het is een prachtige stad, en alles gaat door. Ook na zo’n heftige gebeurtenis.”

Kantje boord

Bij terugkomst wachtte de familie de drie nichtjes op. “Ik zat toen nog in een vakantiestemming en vond het allemaal maar onzin, het was heel lief van ze maar vond het iets te”, zegt Van Kroonenburg. Thuis kwam ze er pas achter dat het echt kantje boord was. In de dagen daarna moest ze steeds dezelfde vragen beantwoorden en kwam bij Van Kroonenburg het besef dat het een grote impact heeft op haar en haar omgeving. Ondanks het besef dat het weinig had gescheeld die dag, ging het eigenlijk meteen goed met haar.

“Vooral de eerste weken kreeg ik veel vragen, zoals: ben jij alweer aan het werk? Ben je weer bijgekomen? Maar zo voelde het voor mij niet. We hebben enorm veel geluk gehad, dat is zeker. Maar we hebben ook nog écht vakantie gevierd.”

Niet laten leiden door angst

Van Kroonenburg is meteen doorgegaan met haar normale leven en heeft zich niet laten leiden door angst. “Tijdens de Gaypride of bijvoorbeeld bij Koningsdag denk ik wel weer: het zou kunnen. Maar daar blijf ik niet door thuis.” Ze begrijpt wel dat mensen zich door terreurdreiging angstig kunnen voelen in openbare ruimtes. “Het is ook heel angstaanjagend, maar het gebeurt niet zomaar overal. Ik vind niet dat je je door zo’n kleine kans moet laten tegenhouden.”

Kylie van Dijk zat maanden thuis met een depressie. Mede door de aanslagen en terroristische dreiging in Nederland ontwikkelde ze pleinvrees. In die periode durfde ze haar huis niet uit en moest hierdoor stoppen met studeren en werken.