42 kilometer hardlopen onder 2 uur: dat is wat atleet Eliud Kipoche dit jaar wil bereiken. Een prestatie waarvan specialisten denken dat het in 2075 pas mogelijk is. Een nieuw wereldrecord en iets wat voor velen nooit haalbaar zal zijn. Is het nodig om steeds snellere tijden neer te zetten? En belangrijker: is het wel gezond voor je lichaam?

 Vroeger

We weten al dat marathon lopen niet geheel zonder risico is. Al sinds de oudheid zijn er verhalen waarbij mensen zelfs overlijden tijdens deze vorm van lichaamsbeweging. Het eerste verhaal van iemand die overleed na het lopen van een marathon gaat helemaal terug naar 490 voor Christus. Phidippides zou na het lopen van een vergelijkbare afstand zijn gestorven van uitputting, net nadat hij zijn boodschap over de overwinning bij de Slag van Marathon had verkondigd.

Een onderzoek dat in 2012 in Amerika werd gehouden, liet een sterftecijfer van 1 per 100.000 deelnemers zien. Het grootste deel van deze lopers werd slachtoffer in het laatste deel van de marathon. De laatste jaren neemt het aantal sterfgevallen tijdens een marathon toe (vooral bij mannen), “maar dit kan liggen aan het feit dat steeds meer mensen met een onderliggende hartaandoening deelnemen”, beargumenteerd Guido Vroemen, sportarts van Stichting Sportgeneeskunde Midden Nederland (SMA). Ook doet hij onderzoek naar de risicofactoren op het ontstaan van blessures bij hardlopen.

Risico’s

Toch kan het ook een ‘gezond’ iemand overkomen. “Ook in slechte conditie en slechte verzorging, zoals te warme omstandigheden, te weinig drinken en te weinig koelen kan iemand zijn dood tegemoet lopen,” vertelt Vroemen. Overlijden is niet het enige waar je rekening mee moet houden bij het lopen van zo’n flinke afstand: “Na afloop kunnen er gewrichtsklachten opspelen en als het ernstig is kan er kraakbeenschade ontstaan.”

Een marathon wordt gemiddeld uitgelopen in 4 uur en 41 minuten, Kipoche wil dezelfde afstand proberen onder 2 uur. Voor de rekenwonders onder ons: dat is een verschil van dik tweeëneenhalf uur. Kipoche zijn persoonlijke record ligt op twee uur, drie minuten en vijf seconde dat hij vorig jaar liep in Londen. Een ‘magere’ drie minuten en vijf seconde die hij moet verbeteren. Als hij het waar wil maken moet hij op een aantal dingen focussen. Zo moet Kipoche zorgen dat zijn zuurstofgebruik per kilometer laag ligt en moet zijn VO2max (maximale zuurstofopname) hoog zijn.

En je hoeft niet meteen te vrezen voor blijvend letsel of dood: Meestal eindigt het gewoon in een week spierpijn.” Scheenbeenblessures en spierblessures aan het onderbeen komen het vaakst voor bij marathonlopers. “Hardlopen is nu eenmaal een blessure gevoelige sport vanwege de heftigheid van de sport, die niet aanwezig is bij bijvoorbeeld fietsen.”

Als laatste advies voor toekomstige marathonlopers zegt Vroemen: “Goed en gedogen voorbereiden met een goed plan en een goed schema. Vooral geen last minute work!