Selectietrainingen, een jaarlijks terugkomend begrip voor veel sportclubs. Maar wat voor effect kan zo’n training hebben op de spelers? En hoe is het om spelers af te moeten wijzen. Om dit uit te zoeken heeft de Nieuwsredactie met Laurien van de Lisdonk, oud-hockeyspeelster en Noor Nieland, hockeyster en beoordeelster van selectietrainingen gesproken.

Laurien van de Lisdonk is momenteel twintig jaar. In totaal heeft zij zo’n tien keer mee gedaan aan selectietrainingen. Voor haar waren de selectietrainingen niet altijd even fijn. “Ik had veel stress. Voor de trainingen werd ik heel nerveus en was er constant mee bezig. Ik wist van mezelf dat ik niet een van de beste was maar ook zeker niet de slechtste. Ik ben niet de persoon die zegt dat ze super goed is. Nee, ik twijfel juist altijd aan mezelf. Je kan me eigenlijk wel een doemdenker noemen.”

Opbouwende spanning
Om in het traject van selectie trainingen te komen moest Laurien zich inschrijven. Dit ging via haar coach die haar voorlegde of ze mee wilde doen. “Als je geselecteerd werd ontving je een mail met alle info over trainingen en dergelijke. Eenmaal bij de eerste training aangekomen stond ik vol spanning op het veld. Je naam werd omgeroepen en je kreeg een nummer zodat ze jou in de gaten konden houden. Hier begon de druk al te borrelen.”

Bij de voorselectie begonnen de spanningen pas echt. “Hier ben je nog maar met twintig meisjes en wordt er nog meer op je gelet. Ik was altijd bang dat als ik één slechte bal door zou geven, ik de selectie al meteen op mijn buik kon schrijven. Ik was veel te perfectionistisch. Ik kreeg veel te snel het idee dat ik zou falen en als ik iets haat, is het dat. Ik moest vroeger al huilen als ik een glas melk omstootte, dan kan je je wel inbeelden hoe erg mijn faalangst was.”

Toch bleef Laurien mee doen aan de trainingen. Ze wilde altijd in het hoogste team hockeyen zodat ze beter kon worden. “Ik was zo fanatiek en wilde bij de beste horen en de beste zijn. Dit kan ook komen doordat ik twee broers heb die op hoog niveau voetbalde. Dat zorgde er voor dat ik competitiever werd.”

Genieten van het spel
Noor Nieland beoordeelt de selectie trainingen van Dames 2 bij hockeyclub HOD in Valkenswaard. Zelf heeft ze ook vaker meegedaan aan selectie trainingen en herkent de druk die bij sommige op kan spelen. “Bij Dames 2 zie je vooral dat de jonge en nieuwe meiden het zwaar hebben. Het kan er fysiek hard aan toe gaan en dan is het je mentaliteit die belangrijk is om toch door te blijven gaan, verder zijn selectie trainingen inhoudelijk hetzelfde als normale trainingen.” Zelf probeert ze de druk er bij de meiden af te halen door ze persoonlijk tips te geven. Volgens haar is het belangrijk dat de spelers gewoon lekker gaan hockeyen en niet ineens een bepalende speler uit gaan hangen. “Dan ga je iets forceren en dat verbetert je spel niet.”

Er zijn volgens Noor meerdere meiden die zich druk zullen maken tijdens de selecties. “Er heerst wel een hiërarchie in het team. Er is nu eenmaal een ‘harde kern’ waar ik op terugval en met wie ik veel bespreek en evalueer. Zij weten van zichzelf ook dat ze niet zomaar uit het team worden gezet bij de selectie. Ik denk dat iedereen, buiten de harde kern om, zich wel druk maakt tijdens de selecties. Niet zozeer mega zenuwachtig, maar dat de uiteindelijke selectie alle kanten op kan gaan en je dus niet nonchalant moet gaan spelen. Je moet er wel echt voor blijven gaan, elke wedstrijd en training tweehonderd procent geven.”