Eva Sonnia uit Scheveningen bekeerde zich op haar zeventiende tot de islam. “Maar niet omdat ik een moslimvriendje heb. Mensen denken dat vaak. Ik ben bekeerd omdat de Islam mij emotioneel raakt.”

De nu 21-jarige Eva heeft altijd een vrije en ongedwongen opvoeding gehad. Dat komt deels door haar Nederlands-Indische oma. De tijd dat haar oma naar Nederland emigreerde was zwaar. Ze moest zich volledig aanpassen aan de Hollandse cultuur.

“Mijn oma heeft in Nederland altijd het gevoel gehad dat ze niet zichzelf kon zijn. Het was voor haar ook een hele vreemde en onwennige tijd. Ze mocht zelfs geen rijst meer eten, alleen nog maar Hollandse maaltijden. Het gevoel van ontheemd en ontworteld zijn, hebben mijn moeder en ik van haar geërfd. We hebben ons nooit echt op onze plek gevoeld, misschien dat daarom mijn interesse in andere culturen en religies altijd groot is geweest.”

“De islam raakte me diep”
Eva heeft in haar jeugd veel over verschillende religies geleerd. Eerst over het christendom en daarna ook over het hindoeïsme en boeddhisme. Op haar zeventiende werd er in haar omgeving veel gediscussieerd over moslims en de islam. “Ik wist niks over dat geloof, dus ik vond dat ik er ook niks zinnigs over kon zeggen. Daarom ben ik me meer gaan verdiepen in de islam.”

Haar fascinatie voor het oosterse geloof werd groter en groter. “De islam bevat veel wetenschappelijk bewijs, dat trok me heel erg aan. Maar hoe meer ik te weten kwam over het geloof, hoe meer het me ook emotioneel greep.” Ze luisterde naar stukken uit de koran die in het Arabisch werden voorgelezen. “Ook al kon ik het niet verstaan, het raakte me zó diep.”

Voor Eva werd het steeds duidelijker, ze wilde zich bekeren tot de islam. Haar vrije levensstijl paste ze steeds meer aan om zich volledig te geven aan Allah. “Vroeg rookte ik en droeg ik korte broekjes en korte truitjes, maar dat alles ruilde ik graag in voor de islam. Het rusteloze gevoel dat ik steeds in mij had, verdween toen ik moslim werd.”

Niet-gelovige ouders, moslimdochter

Bij Eva thuis was haar bekering geen probleem. Alleen de praktische dingen zoals het bidden en het halal koken was even wennen voor haar ouders. “In Nederland kun je gewoon een hoofddoek dragen, bidden in de moskee en in Arabische winkels je eten kopen. Moslim zijn is hier dus gewoon mogelijk. Je moet alleen iets meer je best doen om je aan de leefregels van de islam te houden. In Scheveningen kun je namelijk niet overal halal eten vinden. Maar dan eet ik gewoon lekker vegetarisch!”

Sommige vriendinnen van Eva mochten van hun vriendjes niet meer met haar omgaan. “Die waren bang dat ik ervoor ging zorgen dat zij zich ook gingen bekeren tot de islam. Dat was onnodige angst natuurlijk. Ik dwing mijn geloof niet op aan anderen.”

“Het is niet zo dat ik nu alleen maar moslimvrienden heb. Ik sluit andere vriendschappen zeker niet uit. Ik heb gewoon nog Nederlandse vrienden. Maar het is voor mij wel makkelijker om met moslims om te gaan. Zij hebben dezelfde leefregels al ik.”

Eva bedekt haar lichaam bijna helemaal. Alleen haar gezicht is nog te zien. “Mijn kont trekt meer de aandacht dan mijn haar, daarom besloot ik om me helemaal te bedekken.”
Het is voor Eva soms wel lastig om als enige in haar familie moslim te zijn. “Mijn familie vindt het prima dat ik moslim ben, maar als ik mijn vader zou vragen om varkensbacon te bakken, zou hij dat meteen doen. Thuis stimuleert niemand mij om me aan de regels van de islam moet houden.”

“Jij verwoordt wat ik dacht”
Eva is ondertussen een succesvolle instagramblogger. Ze plaatst vooral foto’s van zichzelf in lange gewaden. Dat is volgens haar een van de redenen waarom ze veel volgers heeft. “Er zijn niet veel moslima’s met een hoofddoek en een lange jurk die foto’s online posten.”

Ze plaatst Engelse gedichten onder haar instagramfoto’s. Op die manier probeert ze mensen te inspireren. “Mijn grootste boodschap aan volgers is dat niemand perfect is, ook al lijkt dat soms op sociale media.” De gedichten gaan over alles wat ze ziet en voelt. “Ik krijg leuke reacties daarop. Iemand zei ooit dat ik precies had verwoord wat zij voelde. Dat is wel heel mooi om te horen!”

Eva Sonnia brengt voor de Ramadan een gedichtenbundel uit.