Door Daniel Peperkamp en Bas van Krugten

Revanchedag, wekker wederom negen uur. BIEP! BIEP! BIEP! Als Usain Bolt en Churandy Martina springen we uit de startblokken om de dag te beginnen. Binnen no-time zijn alle tassen gepakt, de ontbijtjes naar binnen gewerkt en, niet te vergeten, de outfits aantrokken om richting de heiligste stad van de wereld te vertrekken. Op een uurtje rijden van Tel Aviv bevindt zich namelijk Jeruzalem: heilige stad voor de moslims, christenen én joden. Een fiets- en busritje later arriveren we bij het oude stadscentrum van Jeruzalem, bij Damascus Gate om precies te zijn. Ook hier wemelt het weer van de bewapende soldaten, alleen zien deze gasten er iets serieuzer uit dan de achttienjarige meisjes van gisteren.

The Old City of Jeruzalem is één groot doolhof, meer kan ik er niet van maken. Erg interessant om te zien en de straatjes doen denken aan die van Marrakesh, alleen dan koud. Het is namelijk maar 15 graden en in dat opzicht een redelijk groot verschil met Tel Aviv waar het vanmorgen al 25 graden was. Na een halfuurtje dwalen komen we aan bij een groot plein met de Klaagmuur als einde. Tientallen joden staan tegen de muur te bidden en er worden briefjes met gebeden ingestopt. Er is ook een gedeelte van de muur binnen en daar staan mensen gebeden uit te voeren alsof ze bezeten zijn door de Heilige Geest. Een apart verschijnsel, maar zeker erg bijzonder om te zien hoe sommige mensen zo erg verweven zijn hun geloof.

Daarna is het taak om naar The Temple Mount te gaan, maar ook dit is moeilijker dan van tevoren gedacht. Omdat ons Hebreeuws en Arabisch een beetje te wensen overlaat lopen we daarom het oude stadscentrum uit. Daar vertelt een tour guide dat we ons weer kunnen omdraaien als we naar The Temple Mount willen en zo eindigen we in de rij voor de juiste ingang. Eenmaal bij de ingang wordt Daniël verzocht om een bijpassende rok te gaan dragen, omdat hij met zijn korte broek niet voldeed aan de kledingvoorschriften. The Temple Mount is voor de joden, christenen en moslims van groot religieus belang en daarom loopt er een mix van culturen rond de gouden koepel. Een paar foto’s worden geschoten en we vertrekken naar de laatste tussenstop.

De Heilige Grafkerk is gebouwd op de plek waar Jezus Christus gekruisigd, begraven en opgestaan zou zijn. Na een rondje in een overvolle kerk lopen we nog even terug naar de souvenirshops om een kaarsje te kopen. Altijd als ik in een kerk kom, brand ik een kaarsje voor degene die er niet meer zijn. Misschien is dit wel de bijzonderste kerk waar ik ooit zou komen en dan zou het zonde zijn als ik precies deze gemist zou hebben.

Voldaan van alle religieuze en culturele ervaringen van de middag pakken we een busje terug naar Tel Aviv. De vergelijking sardientjes in een blik is wel toepasselijk als we het hebben over de beenruimte en daarom zijn we ook maar wat blij als we in Tel Aviv terug mogen lopen van het centraal station naar ons appartement.