Het is halverwege januari. Je hebt je goede voornemen al bij het oud vuil gezet, of je besluit om het toch nog even vol te houden tot het einde van de maand. Denker des vaderlands, René ten Bos doet er niet aan mee. Hij vertelt waarom goede voornemens een slecht concept zijn.

“Ik kan me veel goede voornemens voorstellen: dat Mark Rutte eindelijk eens plaats maakt voor een ander bijvoorbeeld. Of dat we werk maken van de CO2-reductie en de inkomensverschillen eerlijker maken,” zegt Ten Bos. “Maar het komt niet op voornemens aan, je moet het gewoon doen.” Als hij er toch een zou moeten kiezen zou het voornemen zijn om geen goede voornemens te hebben: “Ik sprak afgelopen week met mijn slijter. Hij baalde ervan dat heel veel van zijn klanten meedoen aan die IkPas-beweging. Een maand niet drinken wordt door de gezondheidsmaffia toegejuicht, maar ik vraag me af wat er met die mensen gebeurt als januari voorbij is. Gaan ze dan des te harder drinken? ‘Ik pas’ is een term uit een kater, ‘ik doe even niet mee’.”

‘Ben je dan zo ongelukkig met je leven?’

Hij snapt niet waarom mensen opeens hun leven willen veranderen. “Ben je dan zo ongelukkig met je leven dat je besluit om het van het ene op het andere moment over een andere boeg te gooien? De ongelijkmatigheid verbaast me. Eerst gaan ze een maand lang feesten en dan doen ze een maand lang niets. Daarnaast zegt het niet zoveel als je het bij een maand houdt. Ik wil wedden dat 1 februari een binge-avond wordt.”

‘Je moet het voor jezelf doen’

“Het punt is dat je het niet alleen bij goede voornemens moet laten. Je moet veranderen op het moment dat je niet tevreden bent. Wat is er zo speciaal aan 1 januari? Een stil voornemen dat je niet expliciteert heeft volgens mij meer kans van slagen. Op het moment dat mensen tegen iemand zeggen ‘ik ga nú afvallen’ weet je dat ze vrij kansloos zijn. Je moet het voor jezelf doen.”