‘’Shit, weer de bus die vertraging heeft waardoor ik vervolgens mijn sprinter mis.” Persoonlijk hoor ik deze zin minimaal één keer per week, maar uit mijn mond zal je hem niet meer zo snel horen komen. Twee kilometer, dat is de afstand tussen het eiland Lido di Venezia (een van de eilanden dat hoort bij Venetië) en Venetië zelf. Hoe lang we daarover deden? Meer dan een uur.

Afstanden

Extreem lang in de ‘waterbus’ zitten die ook nog eens schommelt als een malle, niet echt de ideale rit naar ons hotel op Lido. Geluk hadden we trouwens nog wel, achter ons stonden namelijk mensen die helaas niet meer mee konden; de boot was vol. Wat voor ons echter even wennen is, is voor de Italianen die op het eiland Lido wonen heel normaal. ‘’Het feit dat ik alles met de boot moet doen, is voor mij geen probleem meer’’, vertelt Claudia Marin, een 22-jarige student uit Lido. Toch kiezen jonge Venetianen er al snel voor om het eiland te verlaten zodra zij gaan studeren. Ook Claudia verliet het eiland bijna direct nadat zij naar de Universiteit ging op het vaste land. ‘’Het is bijna niet te doen joh, als ik op Lido was blijven wonen, zou ik gemiddeld drie uur onderweg zijn naar school.’’

Waterbus op weg naar Lido
Een andere waterbus op weg naar het vaste land

 Faciliteiten

De lange afstanden zijn niet het enige probleem op een van de eilanden van Venetië. ‘’We zijn gelukkig niet helemaal geïsoleerd, maar we hebben hier wel weinig faciliteiten’’, gaat Claudia verder. ‘’Lido heeft bijvoorbeeld geen ziekenhuis en er rijden in totaal maar twee ambulances rond.’’ Best weinig, voor een eiland met meer dan 17.000 inwoners. Daarnaast moeten patiënten nog over het water heen met de ambulanceboot en dat kan soms ook voor problemen zorgen. ‘’Zelf heb ik gelukkig nooit met spoed naar het ziekenhuis moeten gaan, maar mijn oom wel’’, vertelt Claudia. ‘’Hij woont op het vaste land en kreeg een tijdje geleden opeens een hersenbloeding. Gelukkig bracht zijn vrouw hem toen snel naar het ziekenhuis, maar volgens de dokters was het slechts een kwestie van tijd. Ik vrees dat het heel anders was afgelopen als hij op Lido had gewoond.’’

Naar het vaste land

Eens per maand pakt de familie van Claudia de auto en gaan ze met de ferry naar het vaste land. ‘’We gaan daar naartoe om inkopen te doen. De prijzen in Lido zijn namelijk belachelijk hoog en de supermarkten hebben ook niet alles wat we nodig hebben. Overnachten moeten we dan vervolgens wel aan de kust, de laatste ferry gaat namelijk al om 22.00 en we kunnen op zo’n dag goed tien uur kwijt zijn aan shoppen en boodschappen doen. Ik heb zo’n gevoel dat er nog ooit protesten voor de weinige faciliteiten worden gevoerd. Om mij heen hoor ik nog redelijk vaak mensen klagen dus ik weet dat wij niet de enigen zijn met knelpunten. Toch zou ik nooit willen wonen op het vaste land. Lido is in de zomer eigenlijk ontzettend mooi en het heeft gewoon een eigen sfeer’’, aldus Claudia.