Misvormd maakt niet uit, als het geld maar binnenkomt

Door: Lizenka van Essen

Een snuit- of schedelafwijking komt steeds vaker voor bij kortsnuitige honden zoals Bulldogs en Mopshonden. Om deze afwijkingen in de toekomst te beperken wil minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit Carola Schouten nieuwe criteria voor hondenfokkerijen. 

Schijn bedriegt

Door hun lieve en speelse karakter worden Bulldogs en Mopshonden steeds populairder. Juist door deze eigenschappen viel de keuze voor de 71-jarige Hans en zijn 67-jarige echtgenote Esther* op een Franse Bulldog. De eerste Franse Bulldog van het stel had epilepsie en door zijn medische problemen wilden het stel in eerste instantie na zijn overlijden geen nieuwe hond meer. Toen ze toch besloten om nog een hondje te nemen kwamen ze in contact met een op het oog keurige Limburgse fokker, helaas bleek niks minder waar. 

De ontmoeting

Voordat het stel naar Limburg afreisden om de Bulldog te bekijken was door de fokker beloofd dat ze alle medische dossiers in mochten zien. Bij aankomst in Limburg deed de man open, zijn huis was opgeruimd en schoon en hij bleef maar opscheppen over hoe goed was in hij in zijn werk. Het leek op het eerste gezicht in orde. 

Echter was er maar één pup in de kamer aanwezig. “Hij zat heel schichtig in een hoekje en reageerde nergens op, hij wilde niet spelen, niks” aldus de echtgenote. Dit vond het stel opmerkelijk, maar het werd nog veel gekker. “Verderop hoorden we hondjes blaffen, in een afgesloten ruimte.” Toen ze aan de fokker vroegen of ze de verborgen blaffende hondjes mochten zien, kwam hij met het excuus dat het nog te warm was buiten, ‘de diertjes zouden dan in paniek raken’. “Het was een zwoele zomeravond in mei maar al flink afgekoeld, er klopte iets niet”, aldus de echtgenote.

Slechte gezondheid 

Het voelde vanaf het begin af aan niet goed voor het stel en hun geduld raakte op. Toen de vrouw nogmaals besloot te vragen naar het desbetreffende hondje stak de fokker dat hand op en zei fel: “als ik uitgesproken ben”. Uiteindelijk stemde de fokker ermee in dat het stel een rondje ging wandelen met het hondje. Hij biechtte wel eerlijk op dat het hondje een klein beetje hinkelde. Tijdens het wandelen bleek het hondje er vele malen erger aan toe te zijn dan de fokker beweerde. Voor Hans was dit de druppel. “Ik dacht; dit beestje moeten we redden.” 

Eenmaal thuis verslechterde de conditie van het drie-jarige hondje, dat inmiddels naar de naam Charlie* luistert. Omdat de beloofde medische gegevens nooit zijn vrijgegeven door de fokker heeft het stel zelf initiatief genomen. Charlie begon flinke huidirritatie te krijgen en had er zichtbaar last van. Een bezoek aan de dierenarts, antibioticakuur en een MRI-scan verder blijkt Charlie’s medische paspoort groter dan gedacht. Ze heeft een hernia, spondylose en te veel hersenvocht, waardoor ze uiteindelijk doof zal worden. 

Dit heeft de fokker verzwegen en had waarschijnlijk voorkomen kunnen worden als er strengere criteria was geweest. Daarom vindt het stel het heel belangrijk dat er wat aan de criteria gedaan wordt. Zo zegt Esther: “ik zou het geweldig vinden als er strengere regels komen, dit is gewoon heel zielig. Ik vraag me vaak af wat er gebeurd zou zijn met Charlie als wij haar niet meegenomen hadden.” Haar man vult aan: “het draait alleen maar om geld, niet om het welzijn van de dieren”.

Experts

Ook dierenverzorgster Anouck Alrichs en afstuderend student Diergezondheid & Management Daphne Verdoorn zijn het erover eens dat er strengere regels moeten komen over het fokken van rashonden. “Te lang is er niet gekeken naar de gezondheid van de hond en is zijn welzijn genegeerd. Het is een goed begin dat ze bij deze honden strenger toezicht gaan houden, vanwege alle hoofdpijnen en ademhalingsproblemen die ze hebben. Ik hoop dat ze na deze honden ook andere hondenrassen onder de loep nemen en de criteria aanpassen”, aldus Anouck. 

Daphne sluit aan: “Ik vind ook zeker dat er strengere regels moeten komen. De mens is gaan fokken naar mooiheid in plaats van naar gezondheid. Mensen vinden het schattig als hun hondje een knorrend geluid maakt, maar wij gaan ook niet lachen als we iemand met astma moeilijk zien ademen.” 

*De namen van de personen in dit item zijn wegens privacy aangepast en bekend op de redactie.